Sunnpimp e.a. sound of rock n roll underground
Paradiso, Amsterdam
Entree: 8,50 + Lidm
Shaking Godspeed slaat je stevig om de oren met een stomende mix van rock ‘n’ roll, psychedelische rock en blues. De band is nog maar kort bij elkaar, maar telt drie door de wol geverfde leden, die bijeen kwamen nadat het succesvolle Achterhoekse rockbandje The Bloody Honkies ermee stopte. Gitarist Wout Kemkens vond mederockers Maarten Rischen en Pieter Holkenborg en snel volgde de debuut-EP, die in goede aarde viel, evenals het optreden van de band op Eurosonic begin van dit jaar.
De eveneens Nederlandse band Sunnpimp maakt het zo mogelijk nog bonter, met gillende gitaren, snijdende, rauwe vocalen en denderende rock die ergens tussen Spinal Tap en The Tubes in ligt. Als een middeleeuws martelwerktuig haalt de band alle opzwepende vormen van rock uit het verleden door de mangel. En dat is zweten, voor de mannen van de band, die niet zelden in panty’s en pruiken in de stijl van Louis XVI op het podium staan, maar zeker ook voor het publiek, dat het moordende tempo nauwelijks bij kan benen.
Paceshifter is een piepjong trio, afkomstig uit het Oosten van het land. Ze brengen een nieuwe lading punkrockgeweld op gitaar, drums en met de stembanden, die tot het uiterste gerekt worden. Paul, Seb en Koen hebben net hun eerste album opgenomen, dat nog voor het einde van dit jaar zal verschijnen.
Vergeet de jazzwortels van de benaming Big Band. Charlie Jones’ Big Band heeft weinig van doen met jazz, al klinkt hun muziek in eerste instantie wel wat subtieler dan de andere drie bands van vanavond. Het duo van Jan Verstraeten en Joris de Bock, dat samen doorgaat voor een Big Band, komt uit België en speelt een door merg en been gaande combinatie van rock en blues, geïnspireerd op Black Rebel Motorcycle Club, Tom Waits en Led Zeppelin. Ze brachten het tot de halve finale van de Humo Rock Rally van 2010 en hun tweede album ‘Wash the Dirt of these Hands’ is deze zomer verschenen.
De eveneens Nederlandse band Sunnpimp maakt het zo mogelijk nog bonter, met gillende gitaren, snijdende, rauwe vocalen en denderende rock die ergens tussen Spinal Tap en The Tubes in ligt. Als een middeleeuws martelwerktuig haalt de band alle opzwepende vormen van rock uit het verleden door de mangel. En dat is zweten, voor de mannen van de band, die niet zelden in panty’s en pruiken in de stijl van Louis XVI op het podium staan, maar zeker ook voor het publiek, dat het moordende tempo nauwelijks bij kan benen.
Paceshifter is een piepjong trio, afkomstig uit het Oosten van het land. Ze brengen een nieuwe lading punkrockgeweld op gitaar, drums en met de stembanden, die tot het uiterste gerekt worden. Paul, Seb en Koen hebben net hun eerste album opgenomen, dat nog voor het einde van dit jaar zal verschijnen.
Vergeet de jazzwortels van de benaming Big Band. Charlie Jones’ Big Band heeft weinig van doen met jazz, al klinkt hun muziek in eerste instantie wel wat subtieler dan de andere drie bands van vanavond. Het duo van Jan Verstraeten en Joris de Bock, dat samen doorgaat voor een Big Band, komt uit België en speelt een door merg en been gaande combinatie van rock en blues, geïnspireerd op Black Rebel Motorcycle Club, Tom Waits en Led Zeppelin. Ze brachten het tot de halve finale van de Humo Rock Rally van 2010 en hun tweede album ‘Wash the Dirt of these Hands’ is deze zomer verschenen.
Dit concert vond plaats op 4 november 2010.