Freez on fiday
Mukkes, Leeuwarden
Entree: 3,-
Wim van Bil Band
In een nieuwe bezetting wordt vanaf nu met nieuw elan aangevangen met de bestorming van de Nederlandse podia.
De Band (zoals de kenners de Wim van Bil Band reeds noemen) repeteert momenteel in de catacomben van het Mukkesstadion, en staat te popelen om het Woord opnieuw te verkondigen. De Wim van Bil band heeft een contract gesloten met TSE, het nieuwe alternatieve label van Nederland voor promotie en ontwikkeling van bands en muzikanten met lef! Met tekstterreurdichter Wim van Bil als frontman(?), worden de vocale aanvallen jegens publiek en publieke figuren op een ludieke wijze ondersteunt door de Wim van Bil Band. De Band bestaat uit gelouterde muzikanten die met een gevarieerde ervaring putten uit diepe bronnen.
De nieuwe bezetting bestaat uit:
Zang: Wim van Bil
Bas: Bas Rijksen (Kädävérbäk, Skalbeaggar, UMO)
Drums: Vince (MOG)
Gitaar: Lee Hell (Skalbeaggar, Dust Devil)
Pale
Pale was.....:
Opgericht in 1995
Winnaar Kleine Prijs van Sneek in 1996
Derde bij de Grote Prijs van Nederland in 1996
‘Dinner’ demo (1996)
Frozenland project in samenwerking met het Frysk Jeugd Orkest (1998)
Album gereleased via Suburban records (2000)
En na 293 optredens door heel Nederland in 6.5 jaar werd het tijd voor iets anders.
Alle bandleden gingen verhuizen en wegens logistieke redenen leek het erop dat Pale geschiedenis zou zijn.....
maar omdat iedereen (behalve Bert Steeman) nu in Groningen woonachtig is wordt er weer gerepeteerd.
Met een eigen oefenruimte en een nieuwe bassist, Ferry Vermeren (Lotus, Bogarth) zijn we in juli begonnen met het opnemen van de in september / oktober uit te komen demo.
Vanaf die tijd zal Pale wederom op de landelijke podia te bewonderen zijn....
Wordt vervolgd....
Pinheadz
Wat in 2001 als een flauwe grap begon in een dronken bui leidde tot een punkband die tot op vandaag de dag gesupport, gehaat, gewaardeerd, genegeerd, bemind en uitgekotst wordt. Daar waar the PinheadZ zijn daar is onrust. Niet onterecht, want als er één band is met strakke principes dan zijn zij het wel. Punkrock recht uit het hart, niet meer niet minder. Bij optredens in zaaltjes, kraakpanden, kroegen en openluchtfestivals is het meestal ‘Total Chaos’. The PinheadZ spelen in een snel tempo zoals punk ooit bedoeld was, denk daarbij niet aan de pop-punk van de laatste jaren. Inmiddels hebben ze o.a. demo’s, shirts en buttons uitgebracht. Stilzitten is er niet bij want ondertussen is er ook een maxi-single in aantocht. Tekstueel maatschappelijk gericht want de enige inspraak is uitspraak. Deze 3-mans formatie bop ‘till they drop, dit kun je letterlijk opvatten. Punk is niet dood, kijk maar naar Di-rect en Frans Bauer en derden.
Wizards Of Mosh
Nu bijna een jaar geleden in maart 2003 begonnen de eerste Wizards te jammen, eerst met drie man maar er kwamen al snel nog twee bij. Sindsdien bestaat de band uit Jared (zang), Martijn en Erwin (gitaar), Sietze (bas) en Dedmer (drums). Naast het vooralsnog enige optreden op de kick-off party van de Popakademie in Leeuwarden hebben de Wizards inmiddels
podiumervaring op gedaan in bands als Still Niño (voormalig Ill Niño), 50/50 en M.O.G. The Wizards of Mosh schrijven opzwepende, intense nummers, waarin muziekstromingen als emo, stoner, hardcore en metal samenkomen tot moddervette rock.
Innerlogic
Innerlogic werd opgericht in februari 1996 als vervolg op KGB Inc.. De doelstelling van deze nieuwe band was het schrijven en spelen van eigen materiaal. Hoewel begonnen als hardcore/metalband, integreerden de leden al snel invloeden uit andere stromingen binnen de popmuziek in hun nummers waardoor langzaam maar zeker zoiets als een eigen geluid ontstond, een soort technische hardcore/metal crossover met poppy (tweestemmige) zang, ook wel eens als emocore bestempeld,hoewel over het algemeen een stuk harder dan de meeste emocore-bands.
In het Friese popperiodiekje FREEZE werd de band dan ook omschreven als een hardcore-band met gitaarrock-invloeden (U kunt het allemaal nog volgen?). In de muziek zijn invloeden te horen van groepen als Helmet, Refused, Sunny Day Real Estate en Weezer. In de zomer van 1998 werd in hun eigen oefenruimte met behulp van hun eigen apparatuur een demo met 10 nummers opgenomen, die nooit uitgebracht werd,simpelweg omdat de geluidskwaliteit allerbedroevendst was. Na een blessure van de drummer,die de band voor twee maanden stillegde,werd de draad weer opgepakt en begon de band met het schrijven van een bultje nummers, die in februari 1999 werden vastgelegd op de demo ‘Things We Say’, die in beperkte oplage werd uitgebracht en goede kritieken kreeg in de Friese pop-pers.Met deze demo op zak werd er flink gespeeld, voornamelijk in Heerenveen en omstreken (toch nog steeds het hardcore-epicentrum van Friesland). In juni van dat jaar kreeg de band ook te maken met haar eerste bezettingswisseling,namelijk zanger/oprichter Martijn besloot om zijn geluk te beproeven bij de marine, hetgeen hij niet kon combineren met de band. Daarop besloot gitarist Marty de zanghonneurs waar te nemen,en werd er in de persoon van Johan een tweede gitarist gevonden. In deze bezetting werd de tweede cdemo opgenomen, die een lichte stijlverschuiving liet horen. De band combineert op deze tweede demo heftig hakkende drumpartijen met botte riffs en melodieuze zang. Deze demo kon rekenen op goede recensies in onder meer de Aardschok en de Freeze. Op basis van deze demo werd er geregeld live gespeeld, onder meer in Groningen en Nijmegen. Voor onze begrippen toch wel redelijk ver weg. Meer songs, minder riffs. Na deze demo besloot Hendrik de bas aan de wilgen te hangen en te gaan drummen, onder meer bij de Dead Bolkesteins. Na een tijdje werd in de persoon van Robert een nieuwe bassist gevonden en is er wederom sprake van een stabiele bezetting. In deze bezetting word intussen gewerkt aan nieuwe nummers. Vermoedelijk zullen deze ergens in 2002 vastgelegd worden op een zilveren schijfje. In deze bezetting werd er gewerkt aan nieuwe nummers die vervolgens afgelopen herfst op de nieuwste Innerlogic CD, genaamd ‘Four Song EP’, werden vastgelegd. De nummers op deze plaat zijn frisser, melodieuzer en minder riff-gericht. Hardcore met een positieve inslag.
In een nieuwe bezetting wordt vanaf nu met nieuw elan aangevangen met de bestorming van de Nederlandse podia.
De Band (zoals de kenners de Wim van Bil Band reeds noemen) repeteert momenteel in de catacomben van het Mukkesstadion, en staat te popelen om het Woord opnieuw te verkondigen. De Wim van Bil band heeft een contract gesloten met TSE, het nieuwe alternatieve label van Nederland voor promotie en ontwikkeling van bands en muzikanten met lef! Met tekstterreurdichter Wim van Bil als frontman(?), worden de vocale aanvallen jegens publiek en publieke figuren op een ludieke wijze ondersteunt door de Wim van Bil Band. De Band bestaat uit gelouterde muzikanten die met een gevarieerde ervaring putten uit diepe bronnen.
De nieuwe bezetting bestaat uit:
Zang: Wim van Bil
Bas: Bas Rijksen (Kädävérbäk, Skalbeaggar, UMO)
Drums: Vince (MOG)
Gitaar: Lee Hell (Skalbeaggar, Dust Devil)
Pale
Pale was.....:
Opgericht in 1995
Winnaar Kleine Prijs van Sneek in 1996
Derde bij de Grote Prijs van Nederland in 1996
‘Dinner’ demo (1996)
Frozenland project in samenwerking met het Frysk Jeugd Orkest (1998)
Album gereleased via Suburban records (2000)
En na 293 optredens door heel Nederland in 6.5 jaar werd het tijd voor iets anders.
Alle bandleden gingen verhuizen en wegens logistieke redenen leek het erop dat Pale geschiedenis zou zijn.....
maar omdat iedereen (behalve Bert Steeman) nu in Groningen woonachtig is wordt er weer gerepeteerd.
Met een eigen oefenruimte en een nieuwe bassist, Ferry Vermeren (Lotus, Bogarth) zijn we in juli begonnen met het opnemen van de in september / oktober uit te komen demo.
Vanaf die tijd zal Pale wederom op de landelijke podia te bewonderen zijn....
Wordt vervolgd....
Pinheadz
Wat in 2001 als een flauwe grap begon in een dronken bui leidde tot een punkband die tot op vandaag de dag gesupport, gehaat, gewaardeerd, genegeerd, bemind en uitgekotst wordt. Daar waar the PinheadZ zijn daar is onrust. Niet onterecht, want als er één band is met strakke principes dan zijn zij het wel. Punkrock recht uit het hart, niet meer niet minder. Bij optredens in zaaltjes, kraakpanden, kroegen en openluchtfestivals is het meestal ‘Total Chaos’. The PinheadZ spelen in een snel tempo zoals punk ooit bedoeld was, denk daarbij niet aan de pop-punk van de laatste jaren. Inmiddels hebben ze o.a. demo’s, shirts en buttons uitgebracht. Stilzitten is er niet bij want ondertussen is er ook een maxi-single in aantocht. Tekstueel maatschappelijk gericht want de enige inspraak is uitspraak. Deze 3-mans formatie bop ‘till they drop, dit kun je letterlijk opvatten. Punk is niet dood, kijk maar naar Di-rect en Frans Bauer en derden.
Wizards Of Mosh
Nu bijna een jaar geleden in maart 2003 begonnen de eerste Wizards te jammen, eerst met drie man maar er kwamen al snel nog twee bij. Sindsdien bestaat de band uit Jared (zang), Martijn en Erwin (gitaar), Sietze (bas) en Dedmer (drums). Naast het vooralsnog enige optreden op de kick-off party van de Popakademie in Leeuwarden hebben de Wizards inmiddels
podiumervaring op gedaan in bands als Still Niño (voormalig Ill Niño), 50/50 en M.O.G. The Wizards of Mosh schrijven opzwepende, intense nummers, waarin muziekstromingen als emo, stoner, hardcore en metal samenkomen tot moddervette rock.
Innerlogic
Innerlogic werd opgericht in februari 1996 als vervolg op KGB Inc.. De doelstelling van deze nieuwe band was het schrijven en spelen van eigen materiaal. Hoewel begonnen als hardcore/metalband, integreerden de leden al snel invloeden uit andere stromingen binnen de popmuziek in hun nummers waardoor langzaam maar zeker zoiets als een eigen geluid ontstond, een soort technische hardcore/metal crossover met poppy (tweestemmige) zang, ook wel eens als emocore bestempeld,hoewel over het algemeen een stuk harder dan de meeste emocore-bands.
In het Friese popperiodiekje FREEZE werd de band dan ook omschreven als een hardcore-band met gitaarrock-invloeden (U kunt het allemaal nog volgen?). In de muziek zijn invloeden te horen van groepen als Helmet, Refused, Sunny Day Real Estate en Weezer. In de zomer van 1998 werd in hun eigen oefenruimte met behulp van hun eigen apparatuur een demo met 10 nummers opgenomen, die nooit uitgebracht werd,simpelweg omdat de geluidskwaliteit allerbedroevendst was. Na een blessure van de drummer,die de band voor twee maanden stillegde,werd de draad weer opgepakt en begon de band met het schrijven van een bultje nummers, die in februari 1999 werden vastgelegd op de demo ‘Things We Say’, die in beperkte oplage werd uitgebracht en goede kritieken kreeg in de Friese pop-pers.Met deze demo op zak werd er flink gespeeld, voornamelijk in Heerenveen en omstreken (toch nog steeds het hardcore-epicentrum van Friesland). In juni van dat jaar kreeg de band ook te maken met haar eerste bezettingswisseling,namelijk zanger/oprichter Martijn besloot om zijn geluk te beproeven bij de marine, hetgeen hij niet kon combineren met de band. Daarop besloot gitarist Marty de zanghonneurs waar te nemen,en werd er in de persoon van Johan een tweede gitarist gevonden. In deze bezetting werd de tweede cdemo opgenomen, die een lichte stijlverschuiving liet horen. De band combineert op deze tweede demo heftig hakkende drumpartijen met botte riffs en melodieuze zang. Deze demo kon rekenen op goede recensies in onder meer de Aardschok en de Freeze. Op basis van deze demo werd er geregeld live gespeeld, onder meer in Groningen en Nijmegen. Voor onze begrippen toch wel redelijk ver weg. Meer songs, minder riffs. Na deze demo besloot Hendrik de bas aan de wilgen te hangen en te gaan drummen, onder meer bij de Dead Bolkesteins. Na een tijdje werd in de persoon van Robert een nieuwe bassist gevonden en is er wederom sprake van een stabiele bezetting. In deze bezetting word intussen gewerkt aan nieuwe nummers. Vermoedelijk zullen deze ergens in 2002 vastgelegd worden op een zilveren schijfje. In deze bezetting werd er gewerkt aan nieuwe nummers die vervolgens afgelopen herfst op de nieuwste Innerlogic CD, genaamd ‘Four Song EP’, werden vastgelegd. De nummers op deze plaat zijn frisser, melodieuzer en minder riff-gericht. Hardcore met een positieve inslag.
Dit concert vond plaats op 24 september 2004.