When We Fall - We Untrue Our Minds

Dat hardcore een breed begrip is, dat zal voor menigeen niets nieuws zijn. Bij een band die zichzelf omschrijft als hardcore is het toch altijd afwachten wat je voorgeschoteld krijgt. Bij een blik op de tracklist moet ik al bijna huilen van de depressieve songtitels. Alle titels klinken mij als dagboek-fragmenten van een persoon in een flinke winterdip. Het verwachtingpatroon: huilerige emocore. Het eerste nummer doet me denken aan muziek in de trant van een band als Comeback Kid. Klinkt oké, maar niet als veel bijzonders. Hoe meer ik van de cd hoor, hoe meer ik ook een band als Rise Against hoor in dit album. De zanger switcht voordurend van rauw geschreeuw naar cleane vocals. En ook de rest van de muziek wordt het ruige constant afgewisseld met het rustigere. Niet alleen in elk nummer apart wordt dit gedaan. Het album wordt ook halverwege ‘onderbroken’ door een rustig (maar somber klinkend) instrumentaal nummer. Na een keer of tien deze cd geluisterd te hebben kan ik eigenlijk nog steeds niet concreet zeggen wat ik er nou van vind. Het klinkt eerlijk gezegd wel wat 13 in een dozijn. Ik vermoed ook eigenlijk dat dit wel een wat trendgevoelige band is, die zich moeiteloos aan de volgende trend aanpast. Ben benieuwd bij welke komende hype deze band weer toehapt!