We Came To Dance! The Gaslight Anthem, Annihilition Time en meer...
Het was 2007 en weggeblazen werd ik door 'Sink Or Swim' van The Gaslight Anthem. Ik heb ze toen der tijd moeten missen tijdens hun Europese shows maar dit jaar stond Arnhem op het programma. Ik keek dan ook al weken uit naar deze show. Uiteraard stond The Gaslight Anthem niet als enige op de bill...
Want Bates Motel trapte deze show rond een uurtje of vijf af met hun old-school hardcore punk sound. De band bestaat nog niet zo heel lang en ondanks dat dit ook wel terug te horen was klonk het toch wel aardig. De band heeft net een demotape uit en deze werd vanmiddag dan ook gepresenteerd. Gezien deze sound nogal hip is op het moment gaan we zeker nog wat horen van deze locals. Up next was Rush 'n Attack die qua sound in hetzelfde straatje rijden alleen met wat meer 'rij ervaring'. Ik kende deze band alleen van naam en om eerlijk te zijn vind ik dat wel best gezien de show mij niet echt warm of koud maakte. Union Town had ik wel hogere verwachtingen van gezien de nummers die ik tot nu toe heb gehoord veelbelovend klonken. Echter toen het eerste nummer werd gespeeld dacht ik thuis te komen van een koude kermis en zat er maar weinig pit in deze hippe band. Gelukkig bleek dit slechts een korte soundcheck te zijn en ging de band vervolgens wel overtuigend los. Ik ben dan ook benieuwd naar de full-length waarvan de releaseparty op 28 juni zal zijn in de Winston Kingdom te Amsterdam.
Een andere band die ook op die bewuste 28 juni zal spelen zijn The Gaslight Anthem, voor mij de band van 2007 en de band waar ik vanavond voor kwam. Gehuld in een t-shirt van The Boss en met een Fender Telecaster om zijn nek betrad zanger / gitarist Brian het podium waarmee het 'vooroordeel' over inspiratiebron etc... wel een beetje werd bevestigd, maar who cares? Vanaf begin tot einde knalde de band er een voortreffelijke setlist doorheen en alle toppers van 'Sink Or Swim' zoals; Boomboxes And Dictionaries, We Came To Dance, Angry Johnny And The Radio, I Coul'da Been A Contender, Drive en 1930 kwamen voorbij. Van de nieuwe ep 'Señor And The Queen' werd onder andere 'Wherefore Art Thou, Elvis' gespeeld en ik meende dat er ook minstens één nieuw nummer, die ongetwijfeld op het binnenkort te verschijnen 'The '59 Sound' zal staan, te horen, maar pin mij hier niet op vast. Maar het was hoe dan ook meezingen geblazen met The Gaslight Anthem die ook live prima hun mannetje staan met een strakke en overtuigende set inclusief diverse kippenvel momenten. Wat een band!
Datzelfde kan gezegd worden over Annihilition Time. Met schaamrood op de kaken moet ik toegeven dat ik geen enkele cd van deze band in huis hebt en hun laatste schijf alleen maar op de 'luisterpaal' heb gehoord, maar live spelen deze, in Black Sabbath en Exodus gehulde metalheads, een strakke pot hardcore-punk met de nodige metalinvloeden waar je u tegen zegt! Dat het publiek niet alleen voor The Gaslight Anthem kwam was wel duidelijk want vanaf de eerste akkoorden van Annihilition Time ging de zaal goed los inclusief de nodige stagedives van het misschien maar 30 centimeter hoge podium. De band beukte er flink op los en vooraan deden ze vrolijk mee. Erg toffe show.
Al met al een prima show. De eerste drie bands varieerde van o.k. tot cool, The Gaslight Anthem deed waar ik op hoopte en Annihilition Time veraste mij op positieve wijze. Kwaliteitszondag!