Up Magazine viert 50e uitgave, een kort interview

Up Magazine komt volgende maand met zijn 50e nummer, vrij uniek voor een Nederlands tijdschrift dat zich met name richt op punkrock, hardcore, rock ‘n’ roll en andere aanverwante muziekstijlen. Ook zelf heb ik een blauwe maandag voor dit blad uit, waar anders dan, Eindhoven Rock City mogen schrijven. Baas van dit alles, Serge van Uden, vroeg of wij een kort artikel aan Up Magazine wouden wijden en van die gelegenheid hebben we gebruik gemaakt om de beste man eens kort aan de tand te voelen. Ik denk dat ieder lid op Punx.nl Up Magazine wel ken of er in ieder geval van heeft gehoord, maar niet iedereen kent het brein achter Up Magazine, stel jezelf even kort voor! Mijn naam is Serge van Uden. Ik word 3 oktober 40 jaar. Ben getrouwd met Sonja en heb twee dochters van 14 en 16. Mijn eerst "harde" LP kreeg ik op mijn negende verjaardag. Het was 'Let There Be Rock' van AC/DC. Dat was dus in 1977, maar in de zomer van 1979 is de echte omekeer gekomen toen KISS met 'I Was Made For Loving You' in de top 40 stond. Sindsdien ben ik van AC/DC, VanHalen en KISS naar Iron Maiden, Sex Pistols Saxon, Deep Purple en via Venom, Anthrax, S.O.D., Suicidal Tendencies en Metallica richting de hardcore scene gegroeid. Ik kocht eind jaren tachtig al LP's van The Crumbsuckers, Warzone en Cro-Mags, maar had geen idee dat het hardcore was. Ik zat ook niet in een scene ofzo. Ik hield van die muziek, maar zat liever in kroegen en discotheken omdat daar veel meer meisjes waren. In 1990 kwam ik tegenover Hein van Tech9 (toen nog de Rammende Zwammen) te wonen. Hij en Onno Cromag hebben me kennis laten maken met de hardcorescene. Voor Up Magazine was je al bezig met magazines zoals Core, wat was je reden om een zine te starten? Voordat ik 1998 begon met CORE Magazine had ik het labeltje Lighttown Records opgericht. Daar heb ik leuke cd's mee uitgebracht. Sick Joke uit Friesland was mijn eerst bandje. Daarna de legendarische verzamelaar 'M-Town Rebels'. Als derde cd bracht ik Right Direction's 'Echoes From The Past' uit. Dat was een klein succesje. Ik verkocht er 1500 cd's van in Nederland. Toen heb ik al mijn geld gestopt in album nummer vier: Tungsten 'The Survival Kit'. Dat werd een grote flop en al mijn geld was weg. Op 3000 gulden na. Omdat dat niet genoeg was om een nieuwe cd uit te brengen moest ik wat anders verzinnen. Omdat er in die tijd alleen wat regionale fanzines in Nederland waren (en de Aardschok) besloot ik om CORE Magazine op te starten. Een blad met alleen maar hardcore en punkbands. Met hulp van Martijn Welzen ben ik toen gestart. Bart Geevers (die nu de bassist van Peter Pan Speedrock is) deed de opmaak. Op een gegeven moment hield Core er mee op om later terug te komen in een soort van nieuwsbrief-achtig format, wat was de reden om met het Core Magazine te stoppen? Ik ben in 2000 met CORE Magazine gestopt omdat ik er geen zin meer in had. Het was een hoop werk en het leverde geen geld op. Alleen een hoop gezeik. Omdat ik het wel leuk vond om gratis cd's te krijgen ben ik de gedrukte nieuwsbrief UNITY SUCKS begonnen. Zo kreeg ik toch mijn cdtjes gratis. Overigens werkte ik al die tijd gewoon bij Philips en waren Lighttown Records en CORE Magazine gewoon hobby projecten. En toen kwam Up Magazine, wat was je motivatie om weer met een printed magazine te komen? In maart 2001 werd ik ontslagen bij Philips. Ik besloot toen om nooit meer voor een baas te gaan werken. Dat is natuurlijk makkelijk gezegd, maar wat moeilijker gedaan als je getrouwd bent met 2 kinderen een hond bent en een eigen huis hebt. Mijn vrouw is toen gaan werken en ik kreeg gewoon WW. Door UNITY SUCKS had ik nog contact met Ronald Drayer van Suburban en hij vroeg me waarom ik niet weer een blad begon. Zoiets als de CORE alleen dan breder. Doe er een cdtje bij en succes is verzekerd. Dat heb ik toen gedaan en in november 2001 heb ik mijn uitkering opgezegd en kwam het eerste issue van Up Magazine uit. Hoe waren de reacties destijds? De reacties waren niet super enthousiast. Up Magazine stond nog in de kinderschoenen en zat vol fouten en zag er niet uit. Ik deed alles zelf. De distributie, de website bouwde ik zelf, ik verkocht advertenties, deed interviews en schreef recensies, maar ook de lay-out kwam van mijn hand. Naarmate het blad langer bestond werd de opmaak beter en ook kregen we steeds meer schrijvers met een journalistieke achtergrond. In Nederland doe je het niet snel goed en Up Magazine heeft veel kritiek gehad. Vaak terecht maar ook vaak werd er gezeken om het zeiken. Ik heb me nooit iets van iemand aangetrokken en ben altijd mijn eigen weg gegaan. Het magazine werd elke maand vergezeld door een sampler, voerde dat de kosten niet juist op of verkoop je hierdoor juist alleen maar meer bladen? De Up Sampler was een fatastische tool om mensen bekent te maken met de muziek waar wij over schreven. Na 25 issues had ik het gevoel dat er meer in Up Magazine zat dan dat ik er uit haalde. Up Magazine kwam toen nog zes keer per jaar uit en ik besloot om tien keer per jaar te gaan verschijnen. Omdat het financieel bijna niet haalbaar was om ook de Up Sampler tien keer per jaar te laten verschijnen ben ik er mee gestopt. Achteraf niet zo'n hele slechte beslissing omdat rond die tijd ook het downloaden zijn verwoestende werkbegon te doen in de muziekindustrie. Tegenwoordig zit er dus nog maar sporadisch een cd bij, wanneer wel? Twee keer per jaar ligt Up Magazine twee maanden in de winkel. Bij dat dubbelnummer zit ook een cdtje. Op deze cd's staan altijd tien bekende bands en tien minder bekende bands zonder platencontract. Ik vind het leuk om te doen, het levert wat extra centen op en onze lezers zijn er altijd blij mee. Up Magazine is begonnen als een glossy magazine voor voornamelijk de punk en hardcore liefhebber, tegenwoordig is het allemaal wat breder en zijn er zelfs pagina's gevuld met lifestyle en videogames, hoe waren de reacties hierop toen je hier mee begon? Wat de meeste 'scenesters' niet snappen is dat je in Nederland niet kunt leven van een magazine dat alleen maar over hardcore of alleen maar over punk schrijft. Het kost een hele hoop geld om een blad als Up Magazine te maken. Daarom moet het blad breed zijn van inhoud en staat er op de cover een populaire band. Maar wie het blad goed doorleest zal zien dat er nog genoeg punk, hardcore, rock&roll en andere underground stijlen in staan. Sinds wij ook lifestyle en videogames coveren is het aantal abonnementen verviervoudigd. De aanleiding van dit interview is het 50e nummer van Up Magazine, een mijlpaal! Hoe kijk je terug op de afgelopen jaren? Wat zijn de leuke en minder leuke kanten van het runnen van een tijdschrift? Heel eerlijk gezegd doet het me niet zo veel dat 50ste issue. Er staat een interviewtje met mij in, wat felicitaties en wat leuke quotes uit oude issues. Ik had liever gedaan alsof het een normaal nummer was maar de mensen om me heen hebben me gedwongen om er wat aandacht aan te besteden. Ik heb veel meer zin in Up Magazine 51 dan kan ik weer lekker doen waar ik zelf zin in heb. Denk je dat Up Magazine in dit format nog 50 issues vooruit kan of gaat er binnenkort het één en ander veranderen? Up Magazine is sinds nummer één altijd blijven veranderen. Stilstand is teruggang. Over een jaar ziet Up er anders uit met andere bands, ander lay-out en een andere invulling van de pagina's. Lifestyle zal een groter deel van de pagina's gaan vullen en ook zullen er meer achtergrondverhalen komen. Eigenlijk weet ik het nog niet. Ik weet nog niet eens wat er in Up Magazine 51 komt. Ik meen dat er rond de 5000 Up's worden gedrukt, hoeveel gaan er naar de boekhandels en hoeveel krijg er aan het eind van de maand weer terug? Up Magazine heeft inderdaad een oplage van 5000. We hebben een kleine 1000 abonnementen. Van de bladen die naar de winkels gaan komt er inderdaad een aantal terug. Hoeveel weet ik niet. Van welk nummer heb je er het meest verkocht en van welke het minst? En wat denk je dat hier de reden voor was. Fall Out Boy, The Distillers en My Chemical Romance zijn de best verkochte covers. Met zulke bands op de cover verkoop je altijd meer. Verder zijn de verkopen stabiel en maakt het niet zoveel uit of ik nou Wattie van The Exploited of Me First And The Gimme Gimmes op de cover zet. Als er één persoon of band is die je nog mag interviewen voor Up Magazine (dood of levend), wie zou het zijn en waarom? Ik heb mijn twee punkhelden Mike Muir (Suicidal Tendencies) en Mike Ness (Social Distortion) al geinterviewd. Elvis en Johnny Cash zouden me ook wel leuk lijken om te interviewen. Ook zou ik Tokyo Hotel wel eens willen interviewen. Niet omdat ik ze zo goed vind maar vooral omdat ik zou willen weten hoe dat nou allemaal gaat met zo'n band. Als hoofdredacteur zie je alle nieuwe releases voorbij komen, wat is je voorlopige top 5 van 2008? Al sla je me dood. Vraag het me aan het einde van het jaar dan weet ik het wel. Op dit moment luister ik naar The Cure. Hoe kijk je tegen internet magazines (e-zines) aan, is dit een format dat je in de toekomst ook met Up Magazine wil bereiken of is dit pas een optie als een geprinte versie van Up Magazine financieel niet meer haalbaar is? Internet magazines kunnen heel interessant zijn. Je kunt natuurlijk heel snel op nieuws anticiperen. Daar moet de kracht van een e-zine in zitten. Ik zou graag zien dat Punx.nl, Asice.net en Jimmyalter.nl samen één echte goede Nederlandse site zouden vormen. Nu vind ik alle drie de sites te eenzijdig en is het schrijfwerk te amateuristisch (En bedankt ;-), red.). Up Magazine zal altijd een papieren magazine blijven want als het financieel niet meer haalbaar is ga ik wat anders doen. Wordt ik kunstenaar of huisman. Of misschien wel pornoproducent. Hopelijk blijft Up de komende jaren gewoon nog bestaan. Okay bedankt voor je tijd, laatste vraag. Waarom moeten we Up Magazine #50 kopen? Ik ben al 10 jaar niet op vakantie geweest. Als alle punx nu Up Magazine 50 kopen kan ik volgend jaar misschien wel een weekje naar een tropisch eiland. Up Magazine Postbus 4269 5604 EG Eindhoven The Netherlands +31-(0)40-2221922 http://www.upmagazine.nl http://upmagazine.hyves.nl http://