True Colors - Rush Of Hope

Ergens in 2005 krijg ik een demo van True Colors in handen. Met de toevoeging ‘de beste Belgische hardcore band sinds DeadStop’ en ‘met die dude van Justice’ kreeg ik voldoende tegenzin om de band compleet links te laten liggen. Toch wist de band mij, metname door hun energieke liveshows, alsnog te overtuigen van hun kwaliteit. Ik durf zelfs te zeggen dat True Colors de beste Europese hardcore band van dit moment is. Een beter compliment kun je als band niet krijgen, me dunkt! Op de Focus On The Light LP wist de band al duidelijk te maken dat de old school hardcore in de stijl van Eyeball, Floorpunch en Youth of Today ook een volledige plaat lang interessant kan blijven. Met Rush Of Hope doen ze dat trucje nog eens even dunnetjes over met 17 mokerharde tracks. Er is trouwens wel een tikkie meer afwisseling (lees: af en toe wordt het gas een heel klein beetje teruggenomen) dan dat ik gewend ben van de Belgen, maar dat komt de plaat alleen maar ten goede. Ook is de tekstuele content, vaak een doodgeboren kindje met waterhoofd in dit genre, ondanks de onvermijdelijke cliches dik in orde. In combinatie met strak artwork maakt het deze schijf tot mijn persoonlijk favoriete telg uit de TxC discografie en misschien wel de beste hardcore plaat van het jaar. Ga er dus maar niet vanuit dat er nog een betere youth crew plaat uit zal komen dit jaar, want met deze opgefokte vibe, ruige tracks, toffe tempowisselingen en goede teksten zou dit ook maar zo per ongelijk een hardcoreplaat met eeuwigheidswaarde kunnen blijken te zijn. Rest mij niets anders dan te zeggen: "Yaaaowww!! Troe Kollors, Rushh Of Hoop twieduuzendennegge! Tjekk it OOOUUWwwtt!!"