Toxic Holocaust - An Overdose Of Death

Punx.nl is een punksite en dat snap ik maar al te goed. Van een flinke pot metal is echter nog nooit iemand ziek geworden (nou ja, niet zo heel erg in ieder geval) en daarom was ik dan ook blij dat de nieuwe schijf van Toxic Holocaust onlangs bij mij op de deurmat viel om te recenseren. Toxic Holocaust komt met zijn derde full-length op de proppen en brengt deze voor het eerst uit bij Relapse Records. Waren de voorgaande platen van de band misschien wat moeilijk verkrijgbaar, met een label als Relapse onder de kont moet dat geen enkel probleem meer zijn. Wanneer je een blik werpt op de bandnaam, de titel van de plaat en het artwork heb je eigenlijk al meteen een goed idee wat je te wachten staat: lekkere ongecompliceerde thrashmetal met de nodige punkinvloeden. Verwacht dus geen technische hoogstandjes of gepiel met ellenlange solo’s maar gewoon rechttoe rechtaan beuken. Als invloeden worden onder andere Slayer, Venom, Discharge, Bathory en Motörhead genoemd. Gooi er nog wat Kreator en Exodus doorheen en ik kan me er goed in vinden. Eigenlijk bestaat Toxic Holocaust maar uit 1 man, namelijk Joel Grind. In het verleden nam dit heerschap in de studio alle instrumenten zelf ter hand maar voor deze nieuwe plaat heeft hij voor de drums de hulp ingeroepen van Donny Paycheck (welke we beter kennen als de trommelaar van Zeke). Jack Endino tekende voor de productie. In het verleden heeft deze man zijn licht al laten schijnen over releases van grungebands als Nirvana, Soundgarden en Mudhoney maar ook bands als The Accüsed en The Dwarves staan op zijn CV. Dat hij met metal ook wel raad weet blijkt uit deze release want het geluid is lekker vet zoals het een goeie metalplaat betaamt. Mijn favoriete nummer is zonder twijfel ‘Nuke the cross’. Een (voor metalbegrippen) vrij simplistisch nummer maar op de een of andere manier klinkt het gewoon lekker evil (iets wat eigenlijk voor de hele plaat wel opgaat). Toxic Holocaust laat op ‘An overdose of death…’ horen hoe je een lekkere bak ouderwetse thrashmetal hoort te spelen en veegt daarbij de vloer aan met het gros van de trendy kortgeknipte ‘wijde-broeken’ metal(core)bands die vandaag de dag als rijpe paddestoelen uit de grond schieten. Kan je naast je gebruikelijke portie punk dus wel een dosis metal waarderen, schroom dan niet en tik deze plaat ergens op de kop. Dan zet ik intussen de volumeknop nog een keer op 11 en pak ik m’n airguitar er nog eens bij. METAAAAAALLL!!!!