To Kill - When Blood Turns Into Stone

Vorig jaar werd ik tijdens een show in het lokale kraakpand volledig weggeblazen door de hardcore van het Italiaanse To Kill. Voor een enkeling stond de band volledig los te gaan, en de dag erna trouwens weer. Later, als support van Raised Fist, ging het dak er ook flink af. Dit jaar speelde de band samen met Parkway Drive en was ik even bang voor een ommekeer in het geluid. Als ik het nieuwe album echter omzet blijkt daar niets van waar te zijn, gelukkig. To Kill is nog steeds erg snel en hoewel de Good, the Bad and the Ugly intermezzo's verdwenen zijn is dit ook weer een sterke plaat. Zwaar op metalcore leunende hardcore die geen compromissen laat horen, dat kan je op When Blood Turns Into Stone verwachten. Er is nauwelijks progressie gemaakt na Vultures, hoewel de nummers iets minder op elkaar lijken. Een nummer als "Kingdom Come" had op Vultures toch wat meer mosh en een wat minder solide opbouw of metalriffs gehad. De outro had van mij niet gehoeven. Hoewel je misschien tijdens de eerste luisterbeurt wel denkt te maken met een vooruitstrevende band heeft dat voornamelijk te maken met de veel betere productie, waardoor de nuances (die ook al veel op Vultures voorkwamen) beter uit de verf komen en goed te horen zijn. Zanger Josh heeft zijn gefrustreerde stem net wat beter onder controle en weet het gevoel van intense woede nog net een tikje beter over te brengen. Alleen jammer van dat cliché artwork, maar ongetwijfeld zullen er veel moshkids toch hard op gaan. Voor mijn gevoel heeft To Kill van When Blood Turns Into Stone een uitstekende opvolger van Vultures weten te maken. De agressie, de passie, het komt dit keer net een tikje beter over. Als To Kill net zo doorgaat met geweldige live shows neerzetten als ik vorig jaar van ze zag lijkt een doorbraak naar het grote publiek met dit album in de kontzak me geen grote verrassing.