Interview

This routine is hell (De Tarrels): Even kennismaken!

27 maart 2008
Zelden zo’n agressie gehoord als toen ik de EP ‘Crave this!’ van het jonge Nederlandse ‘De Tarrels’ binnenkreeg. Nu hoor ik dat de bandnaam naar ‘This routine is hell’ werd veranderd. Over het hoe en waarom lees je hieronder meer. Gasten, ik zou willen weten wie jullie zijn, wat jullie in de band doen en hoe oud jullie zijn (en ik heb daarmee geen perverse bedoelingen ;), maar denk dat jullie nog echt jong zijn). Bram - Gitaar Martien - Bass Boris - Drum Noam - Vocals Wij zijn vier jongens die van oorsprong uit wageningen komen en allemaal rond de 18/19 jaar zijn. Ongeveer een jaar geleden kwamen Bram, Martien en voormalig drummer Jesper bij elkaar om een beetje punk te maken. Een tijdje later kwam Noam erbij voor de zang en een paar dagen later was onze eerste show. Uiteraard was het een gigantisch fiasco met zelfs een ska nummertje, maar ja... wat wil je na 1 keer oefenen. Na een half jaartje besloten we een andere drummer te nemen en kwam Boris (die met Noam ook in Dislocated speelt) erbij. Sindsdien is onze stijl meer eigen geworden en zijn we wat serieuzer bezig met de band. Om even verder te gaan op die vorige vraag, ongelooflijk dat jullie zo volwassen klinken na een eerste release. Vele bands in jullie leeftijdscategorie klinken echt slecht zowel muzikaal als tekstueel. Hebben jullie lang gewerkt aan de muziek en teksten? We zijn pas een half jaar "echt" bezig maar we zijn op zich vrij kritisch over onze muziek en teksten. Omdat alles nog een beetje nieuw is (vooral voor Bram en Martien is het hun eerste band) en we nog niet zo ingespeeld zijn op elkaar proberen we er voor te zorgen dat de nummers wel enigszins doordacht over komen. Je hoort op "Crave This" nog wel een combinatie van oude en nieuwe dingen, ‘Rita is Kut’ spelen we bijvoorbeeld tegenwoordig niet meer. Waar komt die bandnaam vandaan? Ik vind het wel origineel klinken eigenlijk, had er eerst een raar gevoel bij, maar op 1 of andere manier vind ik het wel bijzonder origineel. Tja, die naam komt dus ook uit de oude tijd en dat was eigenlijk een flauwe grap. We vinden het jammer dat het mensen ervan weerhoudt om onze muziek te beluisteren en eigenlijk heeft 'De Tarrels' absoluut geen betekenis voor ons. Daarom hebben we ook besloten onze naam te veranderen naar "This Routine Is Hell". Wel een beetje jammer van de 400 cd's die we nog hebben liggen. Wat die naam betreft, het betekent voor ons de frustraties die liggen bij het dagelijkse leven en alle oppervlakkige herhalingen daarin. De nieuwe naam spreekt redelijk voor zichzelf. Vertel ons iets meer over de opnames van ‘Crave this!’. Waar is de EP opgenomen, door wie en wat vinden jullie d’r zelf eigenlijk van? Ten eerste willen we Nico van XPZ sounds bedanken voor het lenen van zijn apparatuur, Andre Luiten voor het afmixen en masteren en Roland van der Velden voor het artwork. De opnames hebben we zelf gedaan bij Boris thuis. In zo'n 4 dagen hebben we onder het genot van Age of Empires 2 en lekkere pasta geprobeerd het gevoel vast te leggen op cd. Het mag nog wel gezegd worden dat we ondanks onze nieuwe naam nog steeds met trots onze cd willen verspreiden. Ik hoor dus echt ongelooflijk veel 80’s hardcore/punk invloeden terug in jullie sound. Ik noem daarbij Verbal Abuse, The Abused, oude black flag ,urban waste etc… nu verneem ik dat jullie totaal niet bekend zijn met deze bands? Shit… er staat dus nog een wereld voor jullie open, checken die handel! Waar halen jullie zelf de inspiratie vandaan? Tuurlijk kennen we de grootste namen wel, maar over het algemeen luisteren we toch wel de wat nieuwere bands zoals Panic en Justice maar ook bands die er totaal niet op lijken zoals Beans, Good Riddance en Choking Victim. Maar ja, wat de jaren 80 betreft: Minor Threat, Bad Brains en die band van "The final countdown" hebben natuurlijk wel een klein beetje invloed gehad. Maar goed, dit verschilt per bandlid. Ondanks jullie jong leeftijd heb ik zelden zo’n boosheid gehoord in de teksten, Jezus, zitten jullie met frustraties in het dagelijkse leven? Wie schrijft de teksten bij ‘This routine is hell’? Bijna alle teksten worden geschreven door Noam, ze gaan over persoonlijke frustraties en ergernissen. Allemaal lastig uit te leggen via een interview, je kan de teksten bij de cd lezen en natuurlijk op onze myspace. ‘X Marks the spot’ is wel een interessant nummertje om even op in te gaan. De hardline straight edgers blijken niet echt geliefd bij jullie, niet? Tja, het nummer komt een beetje lomp en kort door de bocht over, maar we proberen hiermee te zeggen dat het hartstikke goed is als je niet wilt drinken, maar het verder eigenlijk ook niets uitmaakt. En het echt nergens voor nodig is om er zo'n gedoe over te maken. Naar ons idee kan je het hele straight edge gebeuren een semi-religie noemen, vasthouden aan idealen in een groepsverband om samen een leefstijl te volgen. Op zich is daar niets mis mee, maar het feit dat het zo domineert in de “scene” en dat we bands zien die er echt ongelooflijk mee lopen te pushen (o. a Project X en bepaalde bands die ze coveren) maakt het zo duidelijk dat we hier niet te maken hebben met je zeker voelen in het niet drinken, maar eerder het onzeker voelen als alleenstaander. Zijn er andere Nederlandse bands met wie jullie je verwant voelen? Is er nog een hardcore/Punk scene in Wageningen? Nieuwe bands zoals Outlive, Padded Cell en Sandbox Rebellion zijn toch bands die een beetje in hetzelfde straatje zitten. In wageningen zelf is er niet echt een hardcore/punk scene, het is dan ook maar een kleine stad. De enige bands zijn de Tarrels, Sandbox Rebellion en Dislocated. Maar dit is ook weer een combinatie van leden en komt neer op 8 mensen... We proberen wel actief wat shows te regelen in Wageningen, zoals in café de Overkant of het oude Bijenhuis. ‘Crave this!’ is nu uit, wat zijn de volgende plannen? Wat is jullie ultieme droom? We gaan binnen een paar maandjes een split met de italiaanse band ‘Alfatec’ uitbrengen. De opnames zijn net klaar en zijn bijzonder goed gelukt. Verder hopen dat de naamsverandering een beetje soepel gaat. We hopen in de toekomst meer mensen te bereiken en een Europese tour te doen. Ook hebben we contact met een klein Japans label dat misschien de nieuwe nummers wilt uitbrengen in Japan, maar we zijn nog in onderhandeling. Laatste vraag: Wie is ‘Rita’? en waarom is ze kut? Verdonk natuurlijk. Het is een beetje voorbij, maar we ergerden ons aan haar beleid en idealen. Zoals vele anderen.