Recensie

Thieves And Villains - Movement

27 september 2008
• Normal 0 21 MicrosoftInternetExplorer4 /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin:0cm; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman";} Natuurlijk ben ik niet de aangewezen persoon om Victory records spul te recenseren, maar ik hou stiekem echt wel van een poppy indierockbandje op z’n tijd, en daarnaast had ik al wel eens wat van Thieves and Villains binnen gekregen wat ik met mijn pen niet helemaal vernietigd had. Dus? “Waarom ook niet”, dacht ik! Na lang zoeken kwam ik erachter dat ik een 7” had van deze band die zeker niet meer dan 10 draaibeurten had gehad. Nadat ik het had opgezet moest ik bekennen dat ik het eigenlijk wel redelijk vond. Iets wat heden ten dage trouwens een unicum genoemd mag worden wat betreft bandjes uit de Victory-stal. Maar, helaas pindakaas, de band blijkt allang niet meer de ietswat Dag Nasty beïnvloede band te zijn waar ik ooit positief over was. BRrr! Wat een narigheid schuilt er op dit plaatje. Waar hun debut nog ergens een beetje een bite had is Thieves and Villians de weg ingeslagen van gemakkelijke, mierzoete en bovenal zielloze kutmuziek. Dit zorgt dat er weinig overblijft behalve overdreven gejank in een soundscape van irritatie en narigheid verpakt als glossy overgeproduceerde neppe rotzooi voor hersenloze muziekhaters. Na het luisteren van deze afschuwelijk helse klanken vind ik dat de bandleden voor straf op de kop gekruisigd moeten worden zodat ook de kleine kinderen de ogen uit kunnen steken met puntige stokjes en er gemakkelijker in hun gezichten gespuuwd kan worden. Ach, ik moet me ook eigenlijk niet meer druk maken om dit soort rommel... Deze ‘movement’ beweegt zich in ieder geval richting de prullenbak waar ie thuis hoort!