The Welch Boys - Drinkin' Angry

Net als sex met dieren, racisme of Frans Bauer moet je echt compleet achterlijk, compleet lazarus of iets anders mis met je zijn wil je het écht supertof vinden. Zo ook met deze Welch Boys. Ben je toevallig achterlijk of dronken én into streetpunk? Dan kun je enorm veel plezier beleven aan deze band uit Boston. Houd je wel van Amerikaanse straatrock'n'roll, maar ben je (nog) niet dronken of achterlijk dan stel ik voor dat je een stukje verder kijkt en bijvoorbeeld de 95-99 catalogus van GMM en TKO opvraagt. Positiever kan ik het niet maken bij deze Boys! De middelmatige en soms bijna belachelijk simplistische streetpunk die nog niet in de schaduw mag staan van een Ducky Boys, Forgotten of Angel City Outcasts doet me soms zelfs een beetje pijn. Over geen enkele band die Ed Lalli, of een ander bandlid van Slapshot, in de gelederen heeft durf ik iets kwaads te zeggen. Ik was zelfs gematigd positief over de Tear it Down EP van Slapshot. Kun je nagaan!! Toch kon negatieve feedback niet uiblijven voor deze Welch Boys. Misschien een ideetje om volgende keer 13 goede tracks te schrijven in plaats van een plaat vol 18 middelmatige tracks? Toch kunnen de kids die geïnteresseerd zijn in een minder goede versie van Far From Finished of Blue Bloods hier wel wat mee, want in de verte lijkt dit verdacht veel op the real thing, maar ik verklap alvast dat je deze band weinig zult draaien. Oh! En het is een stap voorwaarts vergeleken met die eerste draak van een plaat! ZO! Heb ik toch nog wat positiefs kunnen zeggen over deze band.