The Vaders - A Link To The Past

Rauwe een-twee-drie straatpunk dat af en toe licht flirt met hardcore en rock'n'roll gebracht met een fikse dosis dynamiek en uitgevoerd door muzikanten die eigenlijk veel beter zijn dan ze proberen te doen overkomen. Dát zijn de bandjes die ik het liefste hoor en tegelijkertijd eigenlijk ook een beetje mis anno 2008. Veel bands durven er niet aan lijkt het wel en verzuipen zich in technisch gepiel of zijn gewoon slecht. Maar vlak over de Nederlandse grens zijn het vier slimme jongens die met 19 catchy en goed in elkaar gedraaide liedjes, verpakt onder de naam A Link To The Past, mijn gebeden hebben beantwoordt. Nu bracht de selftitled voorganger, wat op zich een alleraardigst plaatje was, nog niet datgene wat ik de band live wel vond hebben. Daar zal de band zelf ook zo over dacht hebben, maar op dit tweede volledige wapenfeit laten de Duitsers zien waar de band daadwerkelijk toe in staat is. Tekstueel zitten de nummers uitstekend in elkaar, er is voldoende afwisseling, het artwork is dik in orde en zelfs dat nare Duitse accent wat zoveel bands uit het land hebben is niet storend. De plaat is goed ingedeelt en wisselt instant hits af met groeibriljantjes waardoor de schijf vooral tot zijn recht komt wanneer hij van A tot Z afgespeeld wordt. Het is dan misschien nog niet zo geniaal als Bombshell Rocks in zijn begindagen, maar het neigt al wat meer die kant op. Ook een oude Rancid of Beans, zonder de ska elementen, zou een prima vergelijking zijn van wat deze heren proberen te bewerkstelligen. Als je net als ik hard gaat op die mid tot late 90s punkrock golf gemixt met streetpunk heb je aan The Vaders echt een topppertje!