The Mars Volta in 013

Bijna (op vijf minuten na) een drie uur lange muzikale vloedgolf komt er op een uitverkochte 013 (vanavond met het verzoek om niet te roken) af. Eindelijk staan progressieve rockers van The Mars Volta weer eens op Nederlandse bodem en de band maakt er een weergaloze show van. Speciaal om zo lang te kunnen spelen was er overigens geen voorprogramma. Vanaf het moment dat de achtkoppige band het podium betreedt tot ongeveer twee uur later is het geschreeuw, geklap en gejuich niet meer weg te denken. Het laatste uur wordt het langzaamaan wat rustiger (mensen die waarschijnlijk met het openbaar vervoer moesten) en je merkt dat iedereen beetje moe begint te worden. Elk nummer werd live namelijk nog langer uitgesponnen dan op cd en de band is bijna geen minuut stil te krijgen. Tussen de nummers door krijgen we soundscape achtige stukken voor de kiezen, die wel getuigen van de kunde van de muzikanten maar na een tijdje allemaal op elkaar beginnen te lijken. The Mars Volta trapt af met Roulette Dares (The Haunt Of) van het eerste album en het stukje Exoskeletal junction at the railroad delayed wordt uit volle borst meegezongen. Hierna volgt een nummer van de tweede cd en pas het derde nummer is afkomstig van de laatste cd, Wax Simulacra (en is gelijk ook met een minuut of vier het kortste van allemaal). Andere nummers die de revue passeren zijn Drunkenship of Lanterns (overigens werden de nummers van De-Loused het best door het publiek ontvangen), L'Via L'Viaquez, Miranda That Ghost Just Isn't Holy Anymore en het openingsnummer van The Bedlam, Aberinkula. Na twee en een half uur verlaat de band het podium en aantal mensen in het publiek halen opgelucht adem, zij hopen hun geteisterde oren en zware voeten rust te gunnen. Maar zanger Cedric Bixler-Zavala (die overigens lijkt live aan spasmes te lijden, wat een bewegingen!) en beide gitaristen (waaronder natuurlijk de andere echte helft van de band, Omar Rodriguez-Lopez) komen terug om twee nummers akoestisch te spelen, die na het geweld van net, veel ingetogener dan op cd klinken en nog beter overkomen. Hierna belooft de band nog één nummer te spelen en uiteindelijk twintig minuten stroomt de 013 leeg. Het was een hele bijzondere show. Aan de ene kant heeft het publiek genoten van een lange show, waarin de uitstekende band zich van zijn beste heeft laten zien. De leden bewijzen allemaal hun instrumenten tot in de puntjes te beheersen en dragen allemaal bij aan het unieke geluid van de band. Aan de andere kant is drie uur toch wel een flinke aanslag op je geduld en waren de soundscapes vaker wel dan niet aan de overbodige kant. Als ze daarmee een half uur van de set hadden kunnen afknippen was ik ook tevreden geweest. Desondanks één van de beste shows die ik ooit gezien heb!