The Hudson Falcons - Desire To Burn

Ik sprak de band een tijdje terug tijdens hun exclusieve show in The Stage (Arnhem). Ook deze band bleek beroofd te zijn. Niet van hun merch of backline, maar al het zuur verdiende geld van 2 maanden touren was weg! "Nouja, dan werken we maar wat extra uurtjes zodra we weer terug in de States zijn. Ik wil gewoon blijven spelen en dan slaan we een jaartje toeren over ofzo. Het komt wel goed." was het nuchtere antwoord. Alleen al vanwege die insteek zijn het helden in mijn boekje! Maarruh, over deze plaat... Op het vorig album, La Famiglia, hoorde je het al terug in tracks als bijvoorbeeld Jersey Streets. Ja, de Falcons hebben nóg meer rock’n’roll en nóg meer Springsteen invloeden in hun sound weten te verweven! Voor iedereen die een klein beetje bekend is met deze band zal het geen schokkend nieuws zijn dat de band rondom de uiterst sympathieke frontman Mark Linskey meer en meer die kant op gaat. Persoonlijk juich ik deze lichte verschuiving alleen maar toe trouwens. Wat me bij het zien van de tracklist meteen opviel was dat er op deze dertien tracker een aantal oude hits terugkomen. Daarmee doel ik niet op Evil van Howlin’ Wolf, Night van Springsteen of Got To Be A Better Way Home van Steven van Zandt, maar op Desire to Burn, We’ll Survive en Drinkin’ With The Band die voor de verzamelaars terug te vinden zijn op andere Falcons releases. Dit zijn dan allemaal iets gepimpte versies en zeker titeltrack Desire To Burn is een klassieker dus waarom ook niet. Tekstueel is deze release misschien niet zo’n pareltje als haar voorganger, maar de liedjes an sich zijn sterker en de plaat zit beter in elkaar. Ik kan de liefhebbers van Amerikaanse (punk)rock'n'roll aanraden deze band eens te checken. Superaardige gasten en een supertoffe release!