The Hives in Paradiso, Amsterdam

The Hives, hoe had ik ooit kunnen denken dat deze band zo ver zou gaan komen? Een standaard Zweeds punkrockbandje dat het schopt tot wereldwijde faam. In Nederland leek Lowlands 2004 de grote doorbraak. Twee maanden daarna speelde de band namelijk in een uitverkocht Paradiso. Nu, drie jaar en twee albums later speelt de band wederom in deze Amsterdamse poptempel. En wederom is dit concert al ruim van te voren uitverkocht. Het bandje uit het Zweedse Fagestra stond altijd al op mijn verlanglijstje om eens live te zien. Wat ik vanavond te zien krijg is enerzijds wat ik al wilde zien, anderzijds iets wat ik absoluut niet had willen zien. Vijf heren, strak in pak, met een lekkere dosis arrogantie, dat is wat ik wilde zien en dat heb ik gezien! Maar wat ik niet wilde zien, heb ik ook gezien: De vijf heren hebben namelijk gehoor gekregen aan hun arrogantie. The Hives gooit het op het grote publiek, dat zich mee laat zuigen in de commando’s van zanger Pelle Almqvist. “Let me hear the ladies” en massaal schreeuwt vrouwelijk Paradiso de zanger toe. En idem doen de mannen. Dat is misschien nog wel het meest frappante van de avond: mannen gillen net zo hard als vrouwen. Ze aaien net zo liefelijk over het hoofd van de gitarist, en ook het been van zanger Pelle ontkomt niet aan mannenhanden. En dat alles terwijl de band hun setlist vol met hitjes afwerkt. Als op de auto-piloot werken de rocksterren hun lijstje af; het lijstje dat voornamelijk bestaat uit nummers van de laatste twee albums. Wat overigens ook niet erg vreemd is, aangezien ze hiermee hun populariteit hebben verworven. Toch kan er gelukkig hier en daar nog wel een oud nummertje vanaf om mensen zoals ik, die smachten naar oude punkrocknummers, te plezier. En ach, punk zijn de heren zeker niet meer, maar een goeie show neerzetten kunnen ze als de beste, zelfs voor mensen die liever meer oude nummers hadden gehoord!