Recensie

The Cute Lepers - Can't Stand Modern Music

24 maart 2008
Ik wil wat Steve E Nix en zijn Cute Lepers doen geen formulerock noemen, maar als je 1/3 The Briefs neemt en je mixt het met 1/3 Undertones en 1/3 70s poppunk en je voert het nagenoeg perfect uit dan zou het precies klinken zoals dit. Is daar iets mis mee? Zeker niet! Want potverdrie wat klinkt dit lekker! Alles lijkt te kloppen aan deze plaat. De achtergrond koortjes, de oooh’s en aaah’s, het handjes klappen, de refreintjes, de hooks, het upbeat tempo, de vrolijke toon. Met de nauwkeurigheid van een Zwitserse horlogemaker lijken de tracks in elkaar gezet, maar op geen enkele moment doet het gemaakt of plat aan. Een kunst die voor weinigen is weggelegd. Durf ik te zeggen dat ik het beter vind dan The Briefs? Ik durf dat wel, want waar The Briefs toch alleen binnen de punkrock lijntjes kleuren durven The Lepers korte muzikale uitstapjes te maken naar bijvoorbeeld Joan Jett, The Rolling Stones of The Clash, en dat blijkt zonder twijfel een meerwaarde te zijn voor de muziek. Ik moet eerlijk toegeven dat ik na een eerste korte luistersessie op myspace deze gasten als een The Briefs rip-off zag, maar na de gehele plaat een aantal keren gedraait te hebben zie ik hoeveel meer deze gasten te bieden hebben. Van opener Terminal Boredom, wat overigens ook de eerste 7” was, tot Opening Up is het watertandengeblazen met deze hoge school powerpoppunk. Zonder twijfel de ultieme soundtrack voor de zomervakantie! Tracklist 01. Terminal Boredom 02. Cool City 03. The News Is Always The Same 04. Its Summertime Baby 05. Prove It 06. Modern Pests 07. (I’m) Out Of Order 08. Nervous Habits 09. So Screwed Up 10. The Day After The End Of The World 11. Opening Up DAMAGED GOODS