The Color Of Violence - Youthanize

Toen deze cd in de bus viel verbaasde ik me enigszins over het feit dat het een Epitaph release is, ik had de myspace snel beluisterd en mijn eerste indruk was niet overmatig positief. En hoewel de dagen dat ik automatisch elke Epitaph release oppikte tijden zijn vergaan, kan ik een onderbuikgevoel dat ik een serieuze release in mijn handen heb niet onderdrukken. De eerste band die ik zou kunnen bedenken om de vergelijking mee te maken is Converge. Alleen mist de buitengewone agressie, passie en onnoemlijke bruutheid van de voorgenoemde. Toch is de band ook niet echt een mietjesband te noemen. De krijs is toch echt wel aan de boze kant, en de muziek is op een rare mannier zowel rockend als chaotisch te noemen. Op de productie is relatief weinig aan te merken. Alle instrumenten zijn goed te horen en zang staat iets meer op de achtergrond. Maar ook hier geldt weer dat het geheel net iets te lief is. The Color of Voilence heeft met Youthanize dan ook geen wereld cd uitgebracht. Als het kleine broertje van Converge met een sprankje Mars Volta hier en daar, doet het nog lang geen recht aan het oude beeld van de Epitaph releases. Waar je altijd goede, degelijke punkrock kocht, wist wat je kreeg, en de cd bijna nooit tegenviel.