Strung Out in NL!

Strung Out was weer in het land! Nadat de heren in april voor één show op Groezrock waren overgevlogen, zijn ze nu dan alweer bijna aan het einde van een Europese tour ter promotie van het nieuwe album ‘Blackhawks Over Los Angeles’. In Nederland stonden er twee clubshows op het programma: op vrijdag 13 juli in Waterfront (Rotterdam) en op maandag 16 juli in Dynamo (Eindhoven). De band had geen eigen support act meegenomen, wat resulteerde in twee avonden met zeer sterke Nederlandse (en een Franse) voorprogramma’s. Extra reden om op tijd naar de shows te gaan dus! Op vrijdagavond mocht de Franse punkrockband Straightaway openen in een inmiddels goedgevuld Waterfront. Hoewel de band nogal laat bij de zaal arriveerde (pas om 20.30 uur heb ik begrepen, wat ook de tijd was waarop ze moesten beginnen) gaf Straightaway een strakke show weg. De band is duidelijk geïnspireerd door bands als A Wilhelm Scream en Strung Out, en vooral de sterke melodieën en erg goede zanger zorgen ervoor dat de nummers snel blijven hangen. Met een enthousiaste liveshow een prima opener! Tweede band op de vrijdagavond is het Rotterdamse The Real Danger. De nog niet zo lang bestaande punkrockband heeft veel positieve kritieken ontvangen op de demo en ook live stellen de heren niet teleur. De gelijkenissen met (het oude werk van) Face To Face zijn gemakkelijk te trekken, maar dat deert niemand. De band speelt strak en met overtuiging en kan dan ook rekenen op een enthousiaste reactie van het publiek. Als het debuutalbum, dat in september uitkomt, het niveau van de demo en de optredens kan handhaven, kan The Real Danger het wel eens ver gaan schoppen! In Dynamo was het Drunktank dat de maandagavond mocht openen. Ik had de band nog niet eerder gezien met de nieuwe zanger, maar gelukkig stelt deze me absoluut niet teleur! Jammer dat het nog niet zo druk is in de zaal en het publiek tegen de bar geplakt blijft staan. Aan de band kan dat namelijk niet liggen! Snelle punkrock met veel samenzang en een hoop Iron Maiden riffjes is wat Drunktank voorschotelt, en mij bevalt het in ieder geval prima! Na Drunktank is Smash The Statues aan de beurt om het publiek verder op te warmen. Ik was al een tijd van plan om deze band eens live te gaan zien en nu kwam het er dan eindelijk van. Ondanks dat het geluid in het begin nog wat rommelig klinkt, laat de band op mij een heel positieve indruk achter. Denk aan bands als Good Riddance en oude Propagandhi. Dit soort punkrock, met een vleugje hardcore, wordt wat mij betreft veel te weinig gemaakt. Gelukkig is het inmiddels ook wat drukker geworden in de zaal en heeft het publiek een paar stappen naar voren gezet. De band gaat er in ieder geval voor en wat mij betreft smaakt het naar meer! Op beide avonden uitstekende voorprogramma’s dus! Uiteindelijk is het dan uiteraard toch tijd voor Strung Out, en dat is duidelijk waar het publiek voor gekomen is. Bij beide optredens ligt de nadruk op het nieuwe album en opent de band met ‘Calling’. Helaas speelt de band niet mijn favoriete nummers van de nieuwe plaat – ik had ‘Diver’ bijvoorbeeld erg graag live willen horen – maar dat mag de pret niet drukken. Naast nieuwe nummers komen er uiteraard ook oude klassiekers als ‘Monster’ voorbij, en erg tof is ook dat de zanger van Straightaway ‘Velvet Alley’ meezingt in Waterfront. Waterfront is sowieso de beter gevulde zaal van de twee en het publiek gaat daar dan ook meer los, hoewel ook in Dynamo de diehards vooraan staan mee te zingen. Er zitten slechts kleine verschillen tussen de setlists op beide avonden, maar de band weet het met zoveel enthousiasme te brengen dat dat me niks kan schelen. Strung Out is al jaren één van de beste bands in het genre en ik snap dan ook niet waarom er geen groter publiek op deze gasten afkomt. Uiteraard worden beide shows traditiegetrouw afgesloten met ‘Matchbook’, wat kan rekenen op een enthousiast onthaal van het publiek. Na een toegift kunnen de bezoekers voldaan naar huis gaan.