Sludgefeast – ShitRockMotherFuckers

Als recensent krijg je soms hele vreemde schijfjes toegezonden. ShitRockMotherFuckers van Sludgefeast is zo’n cd. Het begeleidende infosheet van het label Undertow bevatte al een duidelijke waarschuwing ‘This is an album ful of hard to find 7”, live recordings and other shit. And you know it, its fucked up, speaker-shredding, ear-destroying, arcade gaming and beerpounding shitrock action’. En daar is geen woord, nee zelfs geen letter van gelogen. De cd omvat 17 nummers verdeeld over 3 thema’s: songs about videogames, songs from videogames en songs for videogames.Zelf geven ze in de inlay aan dat het album het best beschreven kan worden als een concept album of rock opera. Ambiteuze jongens! Dan nu de vraag hoe klinkt de plaat. Dit is helaas erg lastig te beantwoorden want woorden schieten uw recensent te kort. Maar de volgende vergelijking komt misschien nog het meeste in de buurt. Pak een willekeurige punkrock plaat uit je kast. Behandel hem vervolgens een half uur met schuurpapier. Als je daarna de plaat opzet krijg je een beeld van hoe dit album van de gitaarterroristen uit de UK moet klinken. En dat is erg jammer want de songs hebben op zich best potentie en ook de zang is niet slecht. Alleen die vreselijke vervormde gitaren zijn het die het luisteren naar dit album bijna onmogelijk maakt. Ik ben er uiteindelijk in geslaagd om deze plaat een keer in het geheel aan te horen en het is een wijselijk besluit om het daar bij te laten. Dit album is alleen geschikt voor de echte punk noise liefhebbers en helaas val ik niet in die categorie.