Sepultura - A-LEX

Sepultura: wie kent ze niet? De thrashmetal act die ooit twee echt goede metalplaten uitbracht (Chaos AD en Arise) en waarvan de meesten zullen beamen dat het tegelijk met het uitkomen van Roots niet meer zo best was allemaal. 'Niet zo best' is uitermate positief voor iets wat ongeveer even plezierig was om naar te luisteren als nagels over een schoolbord. Er is, na de echte grote doorbraak begin jaren 90, eigenlijk maar één grote verandering in de bandbezetting geweest. Eind jaren 90 ging namelijk zanger Max 'er zit een dooie rat in mijn haar' Cavelera aan de haal met de nu-metal hype en kwam er een boomlange neger tussen de kleine Braziliaantjes staan om de vocalen op zich te nemen. Die maakte, met uitzondering van het in 2006 uitgebrachte Dante XXI wat niet veel minder dan ondermaats was, draken van albums. Platen zo vreselijk dat ze in Guantanamo Bay gebruikt werden om zogenaamde terroristen te kwellen. Ondertussen heeft ook het broertje van Max, Igor 'ik ga wel naar de kapper' Cavelera, gezien wat voor muzikale drek uit de ooit zo krachtige metalmachine kwam rollen en ook de benen genomen voordat het Sepultura-schip helemaal ten onder gaat. (Onbegonnen) Werk aan de winkel voor de Brazilianen zou je zeggen! Toch krijg ik het idee dat zelfs het platenlabel er niet zo heel veel heil meer in ziet gezien deze plaat vrij geruisloos en zonder al te veel poeha in de winkels zal komen te liggen. Dit kan ook gedeeltelijk aan mij liggen, maar ik wist helemaal niets over dit A-Lex totdat ie op de deurmat viel. Wel komen ze, tegelijk met de release, door Europa touren. Dat zal de verkopen en aandacht wel zeker ten gunste komen. Nu zal, op naam alleen, Sepultura wel wat albums wegzetten, maar de band weet ook op dit nieuwe wapenfeit niet te overtuigen. Wederom onderstreept deze ooit zo geprezen metalact niet meer mee te kunnen met de huidige generatie en klinkt de plaat saai, rommelig en tam. Ik durf zelfs te stellen dat dit een stapje terug is na Dante XXI. Ik heb verder niets tegen de ietswat meer HC-zang van Green en ook tovert gitaarkunstenaar Kisser er altijd wel wat lekkere gitaarlijntjes uit, maar toch mist er, naast een bak lompe snelheid en domweg goede nummers, duidelijk iets. En dat 'iets' zal waarschijnlijk nooit meer terugkomen. Ook niet met terugkeer van de oude zanger, want Roots zoog, op een half handje tracks na, natuurlijk ook paardenballen in hel. Ik heb het geprobeerd, maar Sepultura kan anno 2009 alleen nog maar teren op vergane glorie. Het is veelzeggend dat deze review, met hier en daar een kleine aanpassing, sinds eind jaren 90 gebruikt kan worden voor ieder Sepultura album. DISCLAIMER: Het mag hier dan wel punx.nl zijn en dus de nadruk liggen op punkrock, maar Sepultura heeft ook voor veel punks en HC-kids een rol van betekenis gespeeld. Vandaar leek het ons gerechtvaardigd om eens een band als Sepultura 'in het zonnetje' te zetten.