Rosematter - Shooter's Gonna Choke
•
Normal
0
21
MicrosoftInternetExplorer4
/* Style Definitions */
table.MsoNormalTable
{mso-style-name:Standaardtabel;
mso-tstyle-rowband-size:0;
mso-tstyle-colband-size:0;
mso-style-noshow:yes;
mso-style-parent:"";
mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt;
mso-para-margin:0cm;
mso-para-margin-bottom:.0001pt;
mso-pagination:widow-orphan;
font-size:10.0pt;
font-family:"Times New Roman";}
Oort Records richt volgens mij voornamelijk op jonge bands, na Dawn of the Dude nu een recensie van het album van Rosematter, Shooter’s Gonna Choke. En ik kan mijn bovengenoemde recensie eigenlijk grotendeels opnieuw gebruiken. Hoewel Rosematter zich een stuk minder geforceerd in de lolbroek heeft weten te wringen is humor ook duidelijk aanwezig op hun album. Zo zien we op de cover iemand met de broek op de enkels staan en zijn alle titels van de verschillende nummers ook voer voor humoristen (lachen, gieren, brullen).
Ook Rosematter is niet erg origineel. Als je Deadline nog te ruig vindt klinken
•
Normal
0
21
MicrosoftInternetExplorer4
/* Style Definitions */
table.MsoNormalTable
{mso-style-name:Standaardtabel;
mso-tstyle-rowband-size:0;
mso-tstyle-colband-size:0;
mso-style-noshow:yes;
mso-style-parent:"";
mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt;
mso-para-margin:0cm;
mso-para-margin-bottom:.0001pt;
mso-pagination:widow-orphan;
font-size:10.0pt;
font-family:"Times New Roman";}
Save Ferris te ska is en Paramore al grijsgedraaid hebt dan is deze band absoluut iets voor je. De band heeft erg veel pech dat No Doubt aan heeft gekondigd weer muziek te gaan maken anders had deze band met enige ervaring in het gat kunnen springen dat Gwen S. en co. heeft achtergelaten met hun hiatus. We hebben hier namelijk te maken met een vrolijke poppunk band met een zangeres. Op Shooter’s Gonna Choke staan elf nummers die allemaal gelikt geproduceerd zijn en waarin de vrolijke blonde zangeres Katie K (die mijn hart heeft gestolen door in het boekje met een Star Wars shirt aan te staan) zingt over net iets zwaardere onderwerpen dat de gemiddelde middelbare schoolband maar die wel herkenbaar voor die doelgroep zijn.
Absoluut geen slecht album voor een jonge band, en het luistert in een half uurtje wel lekker simpel weg. Maar er zijn ook weer hier veel betere of leukere bands in het genre. Echt goede muzikaten zijn het nog niet, en de focus ligt nog teveel op de zang (waardoor de cliché riffs en drums niet opvallen). Ook hier vallen de teksten negatief op, hoewel er soms leuke uitschieters tussen zittten Misschien is Jimmy Eat World wel iets voor je (of een ander bovengenoemde band), als je dit graag opzet en een zanger niet erg vind. Ik wacht wel tot volgend jaar No Doubt weer iets van zich laat horen.