RATT - Infestation

Ik heb sinds jaar en dag een zwak voor sleazy glamrockbands als W.A.S.P, Motley Crue, Dangerous Toys, Poison en Skid Row, maar RATT is altijd een beetje buiten mijn radar gebleven. Als parate kennis weet ik dat Out of the Cellar de klassieker is waarmee 'the Rattpack' ergens begin jaren '80 veel stof deed opwaaien, maar hij staat (nog niet) niet bij mij in de kast. Infestation mag dan mijn eerste kennismaking zijn met een volledig RATT album, ik hoor vooral oude liefdes als Van Halen en Skid Row terug in het geluid van RATT. Daarnaast doet het me ook denken aan een van de beste hardrock'n'roll band aller tijden: Guns n' Roses. Op wel meer dan een gebied trouwens! Net als bij Alx & Co. zit er meer dan tien jaar tussen het voorlaatste album en de nieuwste release. Net als Gn'R hebben de RATT-bandleden onderling flink veel ruzies gehad met bandwisselingen tot gevolg. Maar vooral muzikaal doet Infestation mij denken aan alles wat ik had gehoopt dat Chinese Democracy zou zijn: rauw, scherp, scheurend en vies. Ouderwetse, maar dan tijdloos. Ook dan mocht het trouwens nog niet in de schaduw van Appetite for Destruction staan, maar dan heb je in ieder geval nog een plaat vol bevlogen hardrock'n'roll. Dat is RATT dus allemaal duidelijk wel gelukt en daar buig ik diep voor. Alleen het artwork ziet eruit alsof het is uitgekotst door iemand die teveel absinth heeft gedronken. Dat nemen we dan maar op de koop toe.