Pup - s/t

Pup is een band die mij compleet is ontgaan. Nooit wat van gehoord, nooit eerder iemand anders over gehoord, en dan BAM! Uit het niets met een supervet album op de proppen komen en op Groezrock staan. Dat overkomt me niet zo heel vaak. En al helemaal niet dat ik denk “holy shit! Dit is écht heel tof.” Maar Pup, ondanks de schijtnaam, is zo’n band. Deze s/t is zo’n plaat. Rauwe doch poppy punkrock en dan supercathy: dat is wat deze Canadese band doet. Als een punkrock versie van Gallows. Ook zo’n band die voor mij uit het niets kwam en iets cools deed (maar dan veel meer hardcore en metal in z’n geluid). Misschien meer als een punky Arctic Monkeys, maar dan minder kut dan het klinkt. Als een veel strakkere, rockendere en interessantere Downtown Struts. Ik ga er hard op in ieder geval. Ook heeft de band een Jay Reatard cover opgenomen. Daar scoor je extra punten mee in mijn boekje. Lang verhaal kort: deze band gaat er wel komen.