Obscura - Cosmogenesis
•
Normal
0
21
MicrosoftInternetExplorer4
/* Style Definitions */
table.MsoNormalTable
{mso-style-name:Standaardtabel;
mso-tstyle-rowband-size:0;
mso-tstyle-colband-size:0;
mso-style-noshow:yes;
mso-style-parent:"";
mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt;
mso-para-margin:0cm;
mso-para-margin-bottom:.0001pt;
mso-pagination:widow-orphan;
font-size:10.0pt;
font-family:"Times New Roman";}
In 2005 zou het Nederlandse allstar side-project Sengaia een show doen met Necrophagist. Geïmponeerd door wat er op internet te horen was kocht ik Epitaph, een technisch death-metal album van de hoogste plank, met bizarre drums en nog gekkere riffs en solo’s. Maar de show werd geannuleerd en erna werd het stil rondom Necrophagist. Toen ik las dat de drummer en gitarist over waren gestapt naar Obscura, en dat de bassist van deze uit Pestilence komt was ik wel heel erg benieuwd geraakt naar Cosmogenesis.
Niet allemaal gelijk naar de winkel rennen, want deze cd ligt pas in maart in de schappen maar ik wil je tochalvast warm maken. Want vanaf het moment dat Anticosmic Overload inzet draai je of je volume gelijk een stuk harder, of veel zachter. Christian Muenzer kan het nog steeds, gekke riffs verzinnen waar een band als Cynic hun goedkeuring aan zou verlenen. Als je de vocalen van Cynic trouwens even wegdenkt heeft Obscura zeker iets van deze band weg (op enkele nummers wordt trouwens wel de bij Cynic passende zwaar vervormde zang gebruikt). Maar het doet me ook aan klassieke death-metal bands als Morbid Angel, Death, Obituary (zie logo) en Suffocation denken.
Pas echt interessant wordt het als de band zijn grenzen verlegt en niet allemaal zwaarder en gekker probeert te doen, met de bekende keelklanken die voor zang moeten doorgaan. Ongeveer eenderde van dit album bestaat uit vrij experimentele nummers die na een paar luisterbeurten op zijn plaats vallen. In het begin lijken dit soort stukjes op intermezzo’s, rare progressieve trucs om de luisteraar te laten horen wat de band allemaal in huis heeft, maar hier moet je even doorheen bijten. Een nummer als Centric Flow neemt je inderdaad mee op een soort flow en is een perfecte afsluiter voor deze agressieve plaat. De band probeert af en toe wat geforceerd qua soundscapes een Lateralus of Dark Side of the Moon te evenaren en dat is zonde. Dat hebben ze namelijk helemaal niet nodig, zeker niet met deze riffs. Elke death-metal fan zou dit eens moeten luisteren.