NOFX - The Longest EP

NOFX hoeft natuurlijk geen CdvdW te worden om meer bekendheid te genereren (en dan neem ik nog niet eens mee dat deze schijf al een maandje uit is). Dit is dan ook meer bedoelt als een soort van ode aan een van de meest consistente en toonaangevende punkrockliefdes in mijn leven: nooit vervelend om op te zetten, altijd goed te pruimen en sinds de jaren '90 groot fan. Met artwork in de stijl van The Longest Line EP, maar dan in kleur, kan je leuk 'herken de plaat' spelen. De eerste vijf tracks op dit album komen trouwens ook van The Longest Line EP. Daarna zijn het tracks van de Fuck the Kids EP, Bottles to the Ground EP, Regaining Unconsciousness EP, 13 Stitches EP, War on Errorism outtakes, Never Trust a Hippy EP, I've Become a Cliche EP en de Cokie the Clown EP. Daarna wordt er bij de laatste vijf tracks teruggegrepen naar het werk van eind jaren 80. Persoonlijk vind ik dat wat minder, maar wel cool dat het er ook opstaat. Al met al een supercool album en wat mij betreft zeker niet minder essentieel dan welke NOFX langspeler dan ook. Hulde wie hulde toekomt: NOFX is nog steeds een van de beste punkbands op aarde.