No Turning Back - Stronger

Ondanks dat de line-up van de groep door de jaren heen flink gewijzigd is weet de band met kenmerkende groove en meebrulbare refreinen qua impact te blijven groeien en zelfs mij, jarenlang een echte non-believer op het gebied van de kwaliteiten No Turning Back, na jaren van desinteresse te overtuigen dat ze daadwerkelijk bij de (internationale) top behoren. Zanger Martijn speelt hierbij een essentiële rol, maar ik wil hiermee de prestatie van de andere muzikanten zeker niet onder het tafellaken schuiven. Bij de vorige albums waren het vooral de kaasige teksten en de gemakkelijke liedjes die me niet konden overtuigen, maar na Holding On heeft deze ongelovige het licht gezien. Ik ben nog steeds geen fan van het leeuwendeel van het oeurvre van deze Brabantse legende, maar deze schijf??! OEF!! Die-hard NTB-fetishisten zullen het misschien niet met me eens zijn, maar Stronger is met gemak drie keer zo goed als alles wat hiervoor is uitgekomen. Met gemak. Alle goede punten zijn verder uitgewerkt en alle zwakheden zijn stevig aangepakt en verbetert. Wat mij betreft speelt oprecht boos zijn een grote rol binnen de hardcore. Ik zie dit over het algemeen enorm geforceerd en fake bij bandjes, maar boosheid is voor No Turning Back geen rolletje dat je eventjes speelt! Nee, boosheid is een deel van het leven dat je leidt en dat mondt uit in een stortvloed van agressie en energie waar deze schijf dan ook bol van staat. Het geheel komt hierdoor oprecht en integer over. Hardcore zoals hardcore is bedoelt, zullen we maar zeggen. Ik blijf erbij dat het volledige hardcore-gevoel onmogelijk geperst kan worden op een plaatje (alleen door het live mee te maken kun je mijns inziens hardcore optimaal beleven), maar Stronger komt akelig dicht in de buurt. Zoals de titeltrack spreekt: Close my eyes, full speed ahead! Kippenvel.