New Found Glory - Tip Of The Iceberg

Nu de band zich tussen labels bevindt neemt New Found Glory de tijd om zich te storten op datgene wat ze zelf willen. Een aanbod van het uit Bostons afkomstige hardcore label Bridge Nine om een EP uit te brengen klonk de heren als muziek in de oren. Het resultaat hiervan is te beluisteren op ‘Tip Of The Iceberg’. Een EP met 6 nummers van die in een Digi-duopack wordt uitgebracht samen met ‘Takin’ It Ova’ van The International Superheroes Of Hardcore. Ik heb altijd een zwak gehad voor New Found Glory. Het waarom moet ik helaas schuldig blijven. Of toch niet... Misschien omdat wanneer ik oude krakers als de self-titled of ‘Sticks And Stones’ na lange tijd weer opzet ik me stiekem weer een jong pikkie waan. Ok, met 22 ben ik niet bejaard, maar de zorgeloosheid van de tijd waarin ik NFG leerde kennen is lang en breed voorbij. Dat zal het dus waarschijnlijk vooral zijn. Sentiment... Als ik eerlijk ben moet ik zeggen dat ik de band na ‘Sticks And Stones’ een beetje uit het oog verloren ben. Ik heb de verdere releases nog wel aangehoord, maar het deed me weinig meer. Toen ik hoorde dat de band weg was bij Universal toverde zich toch wel even een kleine glimlach op m’n gezicht. Het kwam me ter oren dat de band het roer om ging gooien en meer terug wilde grijpen op de roots. Nu weet ik dat de bandleden hun oorsprong hebben in de hardcore, dus dit bracht mij enige hoop voor ‘Tip Of The Iceberg’. Helemaal omdat de EP uitkomt op hardcore label Bridge Nine. Laat ik maar meteen zeggen dat de hoop is overgaan in hernieuwde liefde. Deze EP, hoe kort hij ook is, heeft NFG voor mij weer springlevend gemaakt. De plaat bevat drie nieuwe nummers en drie covers die, hoewel overduidelijk als NFG herkenbaar zijn, beduidend anders zijn dan het eerdere werk van de band. Alleen tekstueel leunt het nog wel behoorlijk op de clichés die we van de band gewend zijn. Het is bij de nieuwe nummers echter allemaal wat minder lief geworden, met zowel muzikaal als qua zangstijl een meer hardcore sound, wat de band zeker ten goede komt. Terwijl de stem van Jordan Pudnik uit duizenden herkenbaar is, was ik toch aangenaam verrast over hoe rauw hij op deze plaat klinkt. Dit maakt de nummers nog net even dat beetje overtuigender. Naast de drie nieuwe nummers hebben de heren drie covers opgenomen. Voor de cover van Gorilla Buiscits’ ‘No Reason Why’ werd gekozen om trouw te blijven aan het origineel. Een prima keuze lijkt me, voor een klassieker van dit formaat. Een meer vrijzinnige interpretatie werd gegeven aan Shelter’s ‘Here We Go’, wat zeker nog herkenbaar is, maar een duidelijk NFG jasje draagt. Lifetime’s ‘Cut The Tension’ is misschien wel het meest “vernewfoundgloried”. Het nummer had zo afkomstig kunnen zijn van een van de eerste releases van de band. Zoals je misschien kunt opmaken uit voorgaande betoog ben ik zeer te spreken over deze EP. De covers zijn goed gekozen omdat ze een duidelijk beeld geven van de invloeden van de band. Vanaf volgende week is de plaat te koop (samen met Takin’ It Ova van The International Superheroes Of Hardcore) en ik kan echt iedereen aanraden om hem in huis te halen. De EP staat als een huis en ik kan niet wachten op wat er nog komen gaat. Dit smaakt naar meer!