Recensie

Millencolin - Machine 15

25 maart 2008
Het is alweer 3 jaar geleden dat Millencolin op de proppen kwam met hun laatste album Kingwood. Een album dat lekker rockt, maar na die 3 jaar is het wel weer aan verversing toe. Gelukkig ligt vanaf 7 april het zevende album van deze Zweden in de winkels. Machine 15, zo luidt de titel van het album. Echte fans refereren dit natuurlijk direct naar het 15 jarig bestaan van de band. En terecht, want wanneer je het gelijknamige nummer luistert is overduidelijk dat Millencolin zich met een machine vergelijkt: “Creativity is still my gasoline, ever since Goofy [eerste release van de band,red] gave birth to this machine”.Dat de band inmiddels al zo veel jaren meedraait is ook te horen in de muziek. Machine 15 is het zevende album van Millencolin, maar daarbij zeker geen herhaling van voorgaande albums. Daar waar de eerste paar albums nog (ska)punk waren, zo ontwikkelde Millencolin zich via het puckrock schijfje Pennybridge Pioneers meer in de richting van de wat rustigere, minder spannende Home From Home en poppunkerigere Kingwood. Die trend heeft zich ook voortgezet op het nieuwe album. Laf, mat, zoutloos; dat zijn woorden om het album mee te omschrijven in eerste instantie. Het klinkt alsof de band nu zo ongeveer wel een beetje is uitgeblust. De muziek is ingekakt en tekstueel is het album ook niet zeer sterk. Brand New Game is zelfs een simpele greep uit songtitels van voorgaande albums. “Do you remember Fazil’s friend? He used to live in the house of blend. He told the story of his life. About a fork and a knife”… het slaat compleet nergens op! Ondanks dat het album in eerste instantie wat suffer klinkt dan de punkrock die Millencolin vroegah maakte, zijn er nog lekkere nummers op te vinden. Zodra je geaccepteerd hebt dat Millencolin niet meer de Millencolin van 10 jaar is, maakt de teleurstelling plaats voor een kritisch oor dat zo hier en daar toch nog wel een lekker nummer op Machine 15 kan vinden. Zoals het poppiëre Done Is Done, waarbij de band zelfs ruimte maakt voor The Swedish Chamber Orchestra. Het orkest dat bestaat uit violen en cello past perfect in het nummer. En verderop in het album klinken ook Vicious Circle en Who's Laughing Now lekker. Millencolin slaat met dit album wederom een totaal andere weg in, hoewel deze weg nog zeker in de regionen van de band valt. ‘Anders’ is het woord waarmee dit album het beste omschreven kan worden als je het vergelijkt met het oude werk. Fans van Same Old Tunes, Life On A Plate en For Monkeys kunnen zich er beter niet aan wagen. Liefhebbers van vooral Home From Home moeten zeker een poging wagen! Millencolin speelt 18 april in de Melkweg, Amsterdam. Tracklist 01. Machine 15 02. Done Is Done 03. Detox 04. Vicious Circle 05. Broken World 06. Come On 07. Centerpiece 08. Who's Laughing Now 09. Brand New Game 10. Ducks & Drakes 11. Turnkey Paradise 12. Route One 13. Danger For Stranger 14. Saved By Hell 15. End Piece Burning Heart Records (CD/LP)