Recensie

Mighty Mighty Bosstones - The Magic of Youth

5 december 2011
Al meer dan een kwart eeuw doen de Bosstones hun ding en ik vind het (ondanks mijn uitgesproken haat voor het skapunk/ skacore genre) nog altijd heel erg cool. Hoewel vanaf Let’s Face It (1997) de felle punkrock-invloeden en bulderstem wat naar de achtergrond lijken te zijn verkast heeft de band me eigenlijk nooit teleurgesteld. Natuurlijk was de verzamelaar Medium Rare (2007) niet zo heel indrukwekkend en ook het comeback-album Pin Points and Gin Joints (2009) had een paar misperen (ook een aantal hele gave tracks trouwens!). Ook vielen A Jacknife to a Swan (2002) en Pay Attention (2000) een beetje tegen, maar slecht of echt compleet anders werden de herhaaloefeningen van de Mighty Mighty-mannen gelukkig nooit. De band klinkt al dik 10 jaar behoorlijk radiovriendelijk en dat heeft zeker bijgedragen aan de doorbraak en populariteit bij het grote publiek. Ze zijn zelfs te zien in de film Clueless met Alicia Silverstone (hoe goed was zij in die Aerosmith videos?!!). En dat gun ik ze ook van harte, want de sporadische keren dat ik ze sprak waren het hele nuchtere/ aardige kerels en altijd uitstekende muzikanten. Het enige kleine nadeel aan The Magic of Youth is dat (zoals altijd eigenlijk) de tekstuele content soms wat aan de zwakke kant is. Nu waren de teksten sowieso nooit het sterkste punt (een aantal onzinnige tracks zijn er op vrijwel ieder album wel te vinden), maar de blazers toeteren Dicky en z’n vriendjes er (zpals altijd) wel doorheen. Sowieso is er nauwelijks tijd voor irritatie aangezien deze 11 nummers na 35 minuten alweer voorbij zijn. Al met al is deze plaat duidelijk beter dan Pin Points, beter dan Jacknife en beter dan Pay Attention, dus er mag gezegd worden dat dit de beste Bosstones plaat is in bijna 15 jaar. Nu maar hopen dat ze snel weer in Nederland te zien zijn.