Recensie

Marked Men - S/T

26 augustus 2008
Poppunk maken lijkt eigenlijk helemaal niet zo moeilijk. Drie akkoorden, lekker catchy, beetje doorrammelen en klaar is kees! Toch blijkt écht goede poppunk maken vrijwel onbegonnen werk. Zo zijn er In de 21e eeuw dan ook bijzonder weinig jonge bands ontsproten die zich definitief aan het lijstje van Buzzcocks, Adicts, Ramones, Queers en al die andere 77punk grootheden hebben toegevoegd. Naast een band als The Briefs, een godenband die zeker op dat lijstje behoren, scheen er in ieder geval nog zo’n bandje te zijn die ik moest gaan checken volgens de kenners. The Marked Men was de naam, maar ondanks dat ik wel eens een nummertje had gehoord bleef ik koppig en ongeïnteresseerd. Gelukkig was daar Dirtnap Records die blijkbaar genoeg geld zag in deze band om met een heruitgave van hun eerste selftitled album (2003) te komen. Zo begint mijn liefde voor deze band ook meteen bij het begin, en ‘JA’ het is echt liefde op het eerste gehoor! De powerpoppunk tracks hebben een duidelijke garagerock feeling en doen me daarom vooral denken aan de oude werk van The Riverboat Gamblers, maar ook dingen als Jay Reatard of zelfs een ouderwetse Green Day met flink veel distortion op een bepaalde manier. Ik had het ietsjes poppier verwacht, zeker ook naar aanleiding van de tracks die ik gehoord had van deze band, maar juist deze rauwe feel doet het bij mij erg goed. Uiteindelijk zullen het niet alleen de poppunkers zijn, maar ook de liefhebbers van een New Bomb Turks die met deze band weg zullen lopen. Ik hoorde dat On the Outside (2004) en metname Fix My Brain (2006) eigenlijk nog veel beter waren dan deze plaat. Lucky me! Die ga ik zeker eens checken.