Leatherface - Stormy Petrel

In tegenstelling tot veel anderen masturbeer ik niet dagelijks met het idee dat Frankie Stubbs in m'n nek wat moeilijk te begrijpen poëtische blabla zit te hijgen. Ik heb Dog Disco, Mush en de split met Hot Water Music veelvuldig uit m'n eigen platenkast geplukt de afgelopen jaren, maar het lukte me maar niet met deze band. Ik vond het bij vlagen aardig, maar veel nummers deden me helemaal niets. Daarnaast hoef ik ook niet zo nodig bij de club te behoren die denkt dat een of andere gare geluidstechnicus van Wembley Stadium een soort van muzikale godheid is en daarom durf ik, veilig vanachter mijn computerscherm, te zeggen dat veel werk van deze band meer dan een beetje overschat wordt. Na een jaartje of zes komt er nu dus een nieuw album van deze invloedrijke band uit. Veel punkrock critici zijn stoked. Ik niet. Zoals met zoveel bands en genres zijn het voor mij niet de grondleggers maar juist diegene die er op voortborduren die het fijnste in het gehoor liggen. Als ik de eerste woorden, 'God is dead', uit de mond van Stubbs hoor rollen weet ik dat recenseren hard werken gaat worden voor mij. Maar dat is misschien ook wel wat je moet doen met deze band? Alleen dan kan je eruit halen wat erin zit bij een band als Leatherface. En als jij ook van plan bent om het te gaan proberen kan ik je zelfs aanraden om juist bij deze plaat te beginnen, want na Mush is dit denk ik wel de makkelijkst te verteren plaat. Dan nog kan het maar zo gebeuren dat je nooit zult begrijpen waarom sommigen zo hard gaan op deze band, maar je vergroot je kans om in ieder geval richting dat begrip te komen. En ondanks dat ik nog steeds geen fan ben van de zang die velen in extase brengt en al helemaal niet van het feit dat de teksten verzuipen in melancholische onbegrijpelijkheden weten nummers als “Broken” en “Belly Dancing Stoat” me enigszins te raken. Stormy Petrel komt, naast No Idea, trouwens uit op Stubbs' eigen Big Ugly Fish Recordings en klinkt echt als een klok. Dat is een belangrijk aspect voor mensen die het willen gaan proberen met deze band. Zoals ik al zei ben ik nog steeds niet helemaal om, maar ik begrijp het gevoel wat je bij deze band kunt krijgen al wel een stukje beter. Wie weet herschrijf ik deze review over een jaartje of 5, maar ik acht de kans groot dat ik ook na honderd extra luisterbeurten tot de conclusie kom dat dit een alleraardigst plaatje is van een band die teveel eer krijgt op basis van het feit dat ze een soort van muzikale pioniers zijn.