Kaizers Orchestra @ Paard van Troje

Gewapend met een nieuw album op zak speelde de populaire hoempapa punk band uit Scandinavië eindelijk weer eens op Nederlandse bodem. Vorig jaar nam de band een jaartje pauze (op drie grote shows na). Na een gratis show op Parkpop in 2006 en een stampvolle Melkweg het jaar ervoor stond de band ditmaal in het Paard van Troje, gewapend met een nieuw studio album Maskerini (Machinery). Net als de show in de Melkweg van 2005 stond Geoff Berner in het voorprogramma. Deze Canadees begeleidt zichzelf op de accordeon en het komt neer stand-up comedy met muziek. Hij verwerkt zijn eigen joodse achtergrond en zijn (fictieve?) half Duitse vriendin samen met politiek incorrecte thema’s in zijn teksten.Het geheel is een jolige sfeer, waarin Geoff af en toe wat ouwehoert en dan weer wat op zijn accordeon doet. Hoogtepunten van de veel te korte set (twintig minuten) waren de nummers The Rich Are Going To Move To The High Ground en Maginot Line (inderdaad, over WOII). Beide nummers zijn overigens te downloaden op zijn site (http://www.geoffberner.com/mp3/index.htm). Na een lange wachttijd komt Helge Omen Kaizer op, met het bekende gasmasker en begint de show. Samen met zijn vijf andere Kaizers laat Kaizers Orchestra in het Paard uitstekend zien dat ze tot één van de beste bands in het genre behoren.De band speelt niet al te veel nieuw werk, en de reden waarom is duidelijk. Op de oudere nummers gaat het het meeste los, vooral van de eerste twee albums. Niemand blijft stil staan vooraan op de klanken van Maestro, Ompa til du dør, Evig pint of Maskeriny. De act is nog steeds hetzelfde, de olievaten waar met stukken hout of de velgen waar met koevoeten op geramd wordt, lekker meejoelen met het Seven Nation Army stukje, meeklappen, het mag bekend zijn. Nummer als als de titeltracks van de albums, Blitzregn Baby, Volvo i Mexico, KGB, Apokalyps Meg en Dieter Meyers inst. worden met gejuich onthaald, terwijl niemand ook maar een idee heeft van waar deze nummers over gaan. Prachtig. Uiteindelijk speelt de band een uur en een kwartier, en dat is voor velen veel te kort. De band kwam steeds meer los en het publiek ging erin mee. De toegiften zijn allemaal net een beetje te rustig, maar verder was het een geweldige show. De live dubbelcd zal nog vaak in mijn cdspeler terug te vinden zijn, de komende tijd. Met dank aan Tim Leguijt voor de foto's.