Recensie

Jello Biafra and the Guantanamo School of Medicine - The Audacity of Hype

1 december 2009
Als je Jello Biafra niet kent heb je geen verstand van punkrock. Dat is geen schande, maar ik zou even je google aanslingeren en je leven verreiken met wat kennis. Zelfs als je niets weet over zijn politieke ambities, spoken words, Dead Kennedys of Alternative Tentacles dan spreekt alleen de bandnaam van zijn nieuwe projectje al boekdelen. Het voelde meteen al goed en vertrouwd toen ik de naam las van de eerste echte band waar Jello weer fulltime mee bezig zal gaan sinds DK. Desondanks was ik voor de eerste luisterbeurt nog steeds kritisch, maar ook lichtelijk siked. Samen met Ralph Spight (Victim’s Family, Freak Accident, Hellworms), Jon Weiss (Sharkbait, Horsey), Billy Gould (Faith No More) en Kimo Ball (Freak Accident, Carneyball Johnson, ea) heeft Jello zeker geen rookieteam om zich heen gevormd. Ook de stijl van de band, natuurlijk gedragen door Jello's kenmerkende vocalen, is een feest der herkenning voor de gemiddelde punkrock liefhebber (lees: iedereen die DK kent). Ik had het niet anders verwacht en niet anders gewild! Ondanks dat het geluid naar de 21e-eeuw is getrokken, wat strakker en meer rockelementen, valt voor ieder nummer te verdedigen dat ze niet compleet zou misstaan op Jello's oude werk. Met opener The Terror of Tinytown geeft het album al direct een topper prijs, maar ook nummers als New Feudalism en Strength Thru Shopping behoren tot de betere momenten. En dan mag het album hier en daar teveel gedreven zijn door gitaargepiel en wellicht niet voor iedereen jaarlijst-materiaal, maar de plaat is ondanks alles een aanrader voor iedereen die kwalitatief hoogwaardige punkrock een warm hart toedraagt. Ik ben blij dat ie weer terug is!