Interview met Sascha Lazor van de Mad Caddies

Op 28 mei speelden de Mad Caddies met Pepper in de oude zaal van de Melkweg te Amsterdam om hun nieuwe album ‘Keep It Going’ te promoten. Voorafgaand aan het optreden hebben Ifor en ik gesproken met Sascha Lazor, gitarist van de Caddies. Het interview begint met een beetje geblader door een Pinkpop krantje, dat datzelfde weekend plaatsvindt... Lijkt je dat wat, Pinkpop? Gogol Bordello speelt er zie ik. Dat is wel cool. Mijn vriendin zit in Gogol Bordello. Maar voor de rest zijn het een hoop kutbands. Ik zie hier zo gauw geen bands staan waarvoor ik echt zou betalen om ze te kunnen zien. Ik hoorde dat jullie hier nog maar net aangekomen zijn. Beetje vertraging gehad? We zijn er nu net een half uur. We hebben vanuit Engeland de boot gemist gisteren, dus moesten we een heel eind omrijden via het zuiden. Het was een beetje gestresst, maar nu zijn we er gelukkig tch nog op tijd, dus is alles weer prima. Hoe gaat de tour tot nu toe? Het gaat heel goed. We zijn al heel erg lang op tour en we hebben nu nog een week te gaan. Nog vijf shows, dus we zitten aan het eind van een enorm lange tour. Maar het was wel heel tof. De shows gaan heel goed, en we zijn naar Zuid-Afrika geweest, wat echt geweldig was. Kan je wat meer over Zuid-Afrika vertellen? Hoe was het om daar te spelen? Het was te gek! Lagwagon is er vorig jaar geweest en zij vertelden ons hoe tof het was. We hebben er drie shows gedaan, in Kaapstad, Johannesburg en Durban. Het was een heel toffe ervaring. We hadden al van Lagwagon gehoord dat de mensen daar er constant voor willen zorgen dat je in veiligheid blijft. Dus je ziet Zuid-Afriak wel, maar toch ook weer niet. Je krijgt niet veel van de ellende te zien. De shows waren wel te gek! Veel kids luisteren daar naar punkrock en reggae. Qua publiek speel je daar gewoon voor 800 blanke kids, dat is hetzelfde als hier of als in California. Ze dragen gewoon shorts en NOFX-shirts. Dus als je daar op het podium staat weet je eigenlijk niet of je nou in Johannesburg, in Chicago of in München bent. Het enthousiasme was heel groot, want er spelen daar nauwelijks bands, dus iedereen was erg blij om ons te zien. Ik bedoel: we gaan altijd naar Europa, we touren altijd door Amerika, maar bijna geen enkele band gaat naar Zuid-Afrika. Kids groeien daar op met het idee dat ze nooit een band live zullen zien. Dat was hetzelfde in Venezuela en Equador. Daar gaat nooit iemand heen, dus de reactie van het publiek is waanzinnig. Jullie zijn nu alleen in Zuid-Afrika geweest. Denk je dat je meer shows in Afrikaanse landen zou kunnen doen? Ik denk het niet. In Zuid-Afrika zitten veel Europeanen. Je hebt daar de stranden enzo. In veel opzichten is het te vergelijken met Australië. Ik denk niet dat we naar een ander land in Afrika zouden kunnen gaan. Misschien trekken we dan 100 of 200 mensen naar een show, maar dat zou veel te duur worden. Je moet dan tenslotte reizen met het vliegtuig enzo. In Zuid-Afrika zijn we wel erg goed behandeld. We hadden ook vrije dagen om het gebied te bekijken. We hebben een safari gedaan, dat was heel tof. Dat was in een klein resort en we hebben leeuwen en olifanten gezien. Dat was wel een vakantiegevoel, maar het was ook heel vermoeiend, want iedere dag moesten we vliegen en dus om 5 uur ’s ochtends opstaan. Ik vraag ook altijd specifiek om niet alleen de mooie en leuke dingen van een land of stad te zien. Dus we zijn ook naar andere delen gegaan en hebben allerlei freaky dingen gezien: een heksenmarkt met overal dode opengesneden beesten enzo. Allerlei botten en rare dingen die ze gebruiken om drankjes te maken. En geen enkele toerist te bekennen! Het was het echte Johannesburg. De mensen die daar zijn namen ons eerst mee naar het hippe gedeelte van Johannesburg, met tatooshops en surfwinkels. Maar ik had zoiets van: nee, deze dingen kan ik wel zien in California. Ik wil wat gestoorde dingen zien. Dus zijn we in de auto gestapt en daar doorheen gereden. Het nieuwe album is iets heel anders dan wat jullie hiervoor gedaan hebben, met veel meer reggae-invloeden. Hebben jullie daar bewust voor gekozen of is het meer toevallig zo ontstaan? Een beetje van allebei. Door de jaren heen zijn we allemaal naar wat andere muziek gaan luisteren. Vooral op mijzelf heeft reggae een steeds grotere invloed gekregen, zowel qua het schrijven van nummers als qua produktie. In 2004 ben ik naar Jamaica gegaan, want ik had daar wat vrienden ontmoet. Uiteindelijk heb ik daar veel in de studio gezeten en een hoop dingen opgenomen. Nadat ik dat vier of vijf keer gedaan had, is dat van steeds grotere invloed geworden. Het was heel tof. Ik zat daar weken achter elkaar in de studio met allerlei reggae artiesten, zoals Anthony B., en heb daar erg veel van geleerd. Is dat dan een soort soloproject geworden ofzo? Het is geen soloproject, het waren allemaal bijdragen aan de muziek van die mensen daar. Ik speelde gitaar voor ze of maakte drumbeats op de drumcomputer. Sommige dingen ervan zijn ook al uitgebracht. Het zijn allemaal wat verschillende dingen. Maar goed, dat was dus wel van invloed op het nieuwe Mad Caddies album. Daarnaast zijn we ook gewoon een paar jaar verder sinds onze laatste plaat. Veel albums van nu zijn erg snel en een beetje chaotisch, dus wij wilden juist iets langzamers en alles wat meer groovy maken. Het komt deels doordat we ouder worden, en deels doordat we iets anders wilden doen. Ik weet zeker dat als we hiervoor een paar langzame albums hadden gemaakt, dat we dan nu juist iets snel hadden willen doen. Ik wil niet altijd hetzelfde doen. Daarnaast waren onze voorgaande albums altijd van alles tegelijk. Hele snelle nummers en hele langzame nummers, allemaal bij elkaar. Deze keer wilden we van het album meer één geheel maken. Er staan nog steeds wel snelle en lanzgame nummers op, maar samen is het wel echt één album, met één vibe. Wat kunnen we van het optreden van vanavond verwachten? Uiteraard gaan we veel nieuwe nummers spelen. Maar daarom hebben we ook besloten om wat heel oude nummers te spelen, die we nooit eerder gespeeld hebben. Veel mensen hier hebben ons al eerder gezien, dus we wilden wat dingen spelen die we normaal nooit doen, of in ieder geval delen daarvan. En verder natuurlijk wel alle standaardnummers. Het is dus een mix van deze drie dingen. Wordt je soms niet moe van die standaardnumemrs? Altijd maar ‘Monkeys’ spelen en altijd eindigen met ‘All American Badass’... Soms wel ja, maar dat is eigenlijk overal mee. Soms speel je een show en dan lijkt dat wel het langste optreden ooit en is het ontzettend saai. En soms voelt het als de beste show ooit. Als het publiek enthousiast reageert, maakt het eigenlijk niet uit wat we spelen. Hoe zijn de reacties op het nieuwe album? Heel goed, ik heb volgens mij nog geen negatieve dingen gehoord. Maar ik check onze website en myspace eigenlijk ook bijna nooit. Ten eerste komt dat doordat we altijd op tour zijn, en ten tweede kan het me eigenlijk ook niks schelen. We brengen een album uit en ik denk dat het een goede plaat is. Het kan natuurlijk altijd beter, maar ik ben er wel trots op. Ik nog geen negatieve recensies in bladen ofzo gelezen. Ik zeg niet dat die er niet zijn, maar ik ben ze in ieder geval nog niet tegengekomen. Veel mensen van verschillende bands zeggen ook tegen ons dat ze het album goed vinden. Ik ben er dus erg tevereden mee. In de recensies die ik heb gelezen wordt vaak de link met Sublime gelegd. Is dat iets wat je verwachtte? Nee, eigenlijk verwachtte ik dat totaal niet. Sublime is natuurlijk duidelijk een populaire band, maar ik denk niet dat we als Sublime klinken. Een hoop andere bands klinken in ieder geval veel meer als Sublime dan wij. Tuurlijk, we maken wel reggae, en Bradley was een goede zanger en Chuck is een goede zanger. Dus ik vind het niet erg als mensen zeggen dat we als Sublime klinken, maar op mij persoonlijk hebben ze geen invloed. Hoe waren de recensies eigenlijk die jullie hebben gelezen? De meeste zijn wel positief. Ze zeggen dat het album niet is wat je verwacht van de Caddies, maar wel gewoon goed. Ik heb één negatieve recensie gelezen, op punknews.org. Aaah! Daar heb je het al! Haha! In een band spelen is leuk, maar niemand van ons neemt het echt heel serieus. Als iemand een recensie schrijft, of nou een positieve of een negatieve is, en of het nou voor een magazine of een fanzine of wat dan ook is, het kan me echt niks schelen. Soms lees ik een positieve recensie van iemand en dan denk ik: tof dat hij het goed vindt! Maar vervolgens lees ik een andere recensie van die persoon, ook positief, maar dan van een band waar ik een gruwelijke hekel aan heb. En dan denk ik: die persoon heeft gewoon geen fucking muzieksmaak. Dus ook al vinden ze het goed of niet, het kan me gewoon niks schelen. Ik heb gelezen dat jullie negen maanden hebben gewerkt aan jullie vorige album ‘Just One More’. Hebben jullie er deze keer weer zo lang over gedaan? Nou, we hebben niet negen maanden aan ‘Just One More’ gewerkt. Wij nemen albums altijd op in delen. We gaan dus niet naar de studio met een heel pakket aan geschreven nummers. We gaan naar de studio en nemen bijvoorbeeld vijf nummers op. Dan nemen we een maand vrij, touren we een beetje, en gaan we weer verder met wat dingen schrijven. Sommige nummers op dit album waren al volledig opgenomen toen andere nummers nog niet eens geschreven waren. In die zin duurt het dus wel lang totdat we een album afhebben, maar wat betreft de tijd dat we echt fysiek in de studio bezig zijn, zijn we niet langer bezig dan een andere band. De tijd is bij ons alleen uitgespreid. We vinden het prettig om zo te werken, omdat je dan niet opgebrand raakt van een lange tijd in de studio. We vinden het ook leuk om in verschillende studio’s te werken, zodat het minder saai wordt. Voor dit album hebben we in vijf of zes verschillende studio’s gezeten. Dus jullie hebben best een groot budget ter beschikking voor een album, lijkt me? Van Fat krijgen we binnen alle redelijkheid eigenlijk altijd alles wat we nodig hebben. We proberen wel altijd om zo zuinig mogelijk te doen. Het budget was uiteindelijk ook niet groter dan bij voorgaande albums of bij andere bands denk ik, omdat we niet drie maanden achter elkaar in een studio zitten. Vorig jaar heeft jullie bassist de band verlaten. Waarom was dat? Klopt ja. Hij had geen zin meer om veel te touren. Hij had gewoon een pauze nodig. We touren erg veel en ons hele leven bestaat eigenlijk uit optreden en feesten. Hij wist niet of hij dat nog langer ging trekken en is daarom verhuisd naar Texas. Volgens mij komt hij binnenkort wel weer terug naar California. Maar er speelden dus geen persoonlijke issues en er was geen bandruzie ofzo. Ik weet zeker dat we in de toekomst weer samen muziek gaan maken. Jullie hebben nu een nieuwe bassist. Is hij wel een officieel bandlid, of is hij alleen mee op de huidige tour? Hij staat immers niet op de promotiefoto’s en er is niks over hem terug te vinden op jullie website. Hij staat niet op de promofoto’s omdat hij uit Engeland komt. Het is een beetje een lang verhaal, maar het komt erop neer dat hij niet op dit foto’s staat omdat hij Amerika uit werd gezet. Toen we de promofoto’s moesten maken was hij dus opeens niet meer in Amerika. We konden moeilijk allemaal naar Engeland vliegen, dus we konden er niks meer aan doen. Die foto’s moesten er gewoon komen, dus uiteindelijk hebben we ze toch maar gemaakt, ook al zagen we wel aankomen dat we er veel vragen over zouden moeten beantwoorden. Maar hij is dus wel een officieel bandlid van de Mad Caddies. Heeft hij ook meegedaan met de opnames van het album? Nee, toen Mark de band verliet waren we al begonnen met opnemen. Ik heb toen alle baspartijen overgenomen voor de opnames. Toen Chris erbij kwam waren er nog wel wat opnames te doen, maar ik had geen bas meer gespeeld sinds al die reggae dingen in Jamaica, dus ik wilde het graag afmaken. Ik vind het tegenwoordig zelfs leuker om bas te spelen dan gitaar. Wordt hij nu wel weer toegelaten in amerika? Want zo niet, dan zou dat het touren in Amerika behoorlijk lastig maken... Het kan wel. We moeten dan wat boetes betalen en wat bullshit doen, maar dat is het wel waard. Het papierwerk wordt dus gedaan, en dan kan hij er gewoon bij zijn. Ik heb wat geruchten op internet gelezen over een aankomende Mad Caddies dvd. Zijn daar al concrete plannen voor? Die dvd is nog niet echt concreet. Maar we hebben heel veel film geschoten in Colombia en in een hoop andere landen. Onze vriend Tony uit Australië is op deze tour met ons meegegaan om ook wat dingen te filmen enzo, vooral omdat we deze keer ook naar Zuid-Afrika gingen. Er zal dus wel iets uitkomen, maar er zijn nog geen concrete plannen. Denk je dat het een soort documentaire gaat worden, of meer live beelden? We zetten er waarschijnlijk wel een gedeelte met live beelden op, maar altijd als ik een dvd kijk vind ik het live gedeelte het saaiste. Ik ben veel meer geïnteresseerd in de mensen in de band en wat zij meemaken. Meer ‘candid’-dingen dus. Er komen natuurlijk wel live beelden op, maar ik denk zelf dat de focus meer komt te liggen op de dingen die we meemaken. Dat we dronken zijn en een fiets in een kanaal gooien, of dat we rondlopen in Venezuela. Dat soort dingen. Wat vind je leuker om live te spelen? De langzamere reggae nummers of de snellere ska-punk nummers? Persoonlijk vind ik het leuker om de reggae nummers live te spelen, omdat ik dan een beetje kan relaxen. Tegenwoordig valt het wel mee, omdat we meer langzamere nummers hebben, maar vroeger zat de set helemaal vol met al die snelle nummers, waardoor je nooit een moment had om even te relaxen en het publiek in je op te nemen en te genieten van het moment. Niet dat ik niet geniet van de snelle nummers, maar het is vooral in onze muziek behoorlijk gitaar-georiënteerd, waardoor het best intensief is. Dan vind ik het prettig om even een reggae nummer te spelen en naar het publiek te kijken en gewoon wat gas terug te nemen. Jullie hebben pas geleden ook een Mad Caddies hot sauce uitgegeven. Waarom hebben jullie dat gedaan? De enige reden daarvoor is dat onze drummer een vriend heeft die hot sauce maakt. Hij kwam op een gegeven moment naar ons toe en zei dat we als we het leuk vonden hem een recept konden geven. Dan zou hij ons logo erop zetten en de saus maken. Dus wij dachten: waarom niet! Het is niet zo dat er een heel marketing concept achter zit ofzo. We konden het gewoon voor weinig geld laten produceren. Op één tour hebben we er ook wat van verkocht, maar het is een beetje te lastig en te zwaar om het de hele tijd mee te nemen. Dat glas breekt en het wordt een zooi. Maar mensen kunnen het dus niet in de supermarkt kopen. Het is gewoon grappig en cool. En het is ook echt fucking lekkere hot sauce. Jullie hebben met een hoop verschillende bands getourd, zoals Belvedere, Rise Against en The Real McKenzies. Kiezen jullie de supports zelf? Meestal wel. We hebben Pepper meegenomen op deze tour, omdat ze echt fucking groot zijn in Amerika en ons een keer mee hebben genomen op hun tour. Aangezien wij groter zijn in Europa, hebben we nu dus hetzelfde voor hun gedaan. Belvedere en Throw Rag hebben we ook zelf uitgekozen, omdat we met beide bands erg goed bevriend zijn en hun muziek leuk vinden. En de package was ook heel tof, muzikaal gezien voor het publiek. Pepper was dus de headliner in Amerika? Ja, Pepper is echt fucking groot in Amerika. Ze hebben onder andere getourd met The Wailers en met 311, die ook heel groot zijn in Amerika. Ze komen echter bijna nooit naar Europa. Als ze hier zelf heen zouden gaan, zouden ze denk ik ongeveer 200 mensen trekken. Maar in Amerika spelen ze in outdoor amphitheaters. Daar komen gewoon 7000 mensen op af. Hoeveel mensen trekken jullie in de VS als jullie zelf headlinen? Dat ligt een beetje aan in welke regio we spelen. In Chicago trekken we zo’n 500 mensen. In andere gebieden trekken we ongeveer 200 mensen. We zijn in Europa dus groter dan in Amerika. In Canada zijn we ook groter, en in Australië ook. Amerika is zo groot, dat is gewoon ‘hit or miss’. Denk je dat jullie nog groter kunnen worden dan jullie nu al zijn? Ik weet het niet. Uiteraard zou ik dat wel graag willen, maar we hebben met dit album niet geprobeerd om een commerciële plaat te maken. We maken geen popnummers en zijn geen Good Charlotte. Ik weet niet of de Mad Caddies groter kunnen worden met dixieland-punkrock. Op deze tour hebben we wel een paar van onze grootste shows ooit gespeeld. De kaartverkoop is beter dan ooit. Dus ja, misschien kunnen we wel groter worden. Ik las dat jullie ook proberen om op Kroq radio gedraaid worden... Kroq is het grootste radiostation in L.A., of eigenlijk het grootste radiostation in Amerika. Het is een ‘corporate shit radio station’ dat muziek door je strot probeert te drukken, zoals Korn, Green Day, The Offspring, dat soort dingen. Sommige bands zijn wel goed, maar het is gewoon een waardeloos radiostation. Sommige mensen daar hoorden echter van onze band en vonden ons nummer, ‘State Of Mind’, goed. Dat betekent niet dat ze het ook echt gaan draaien en dat we daardoor opeens heel groot gaan worden, maar ja, ze zeiden dus wel dat ze het een paar keer zouden gaan draaien. Maar daar zit onze manager meer achter, die zegt dan dat iedereen moet stemmen voor ons. Maar uiteraard zouden we het wel leuk vinden, want dan horen meer mensen onze muziek. Naar welke cd’s luister je zelf de laatste tijd? Ik luister altijd erg veel naar Manu Chao en momenteel luister ik veel naar een band genaamd Dub Trio. Verder ben ik constant op zoek naar nieuwe muziek. Als ik thuis ben zoek ik altijd het internet af naar nieuwe bands, en ik vraag aan mensen of ze nog coole dingen voor me weten. Volg je de punkscene nog een beetje? Eigenlijk niet. De bands op Fat Wreck ken ik natuurlijk wel, omdat ze net zoals wij op Fat zitten. Maar verder volg ik de punkrockscene niet echt meer. In Engeland hebben we overigens wel met Beat Union gespeeld. Zij zijn heel erg goed. Onze bassist heeft vroeger in een band gezeten met de gistarist van Beat Union. Ze klinken als The Clash, zien eruit als The Clash, en zijn vooral live erg goed. Je moet ze zeker even checken. Ik las op internet dat jullie de show die jullie hier in 2004 speelden met Belvedere en Throw Rag de beste Mad Caddies show ooit vinden. Ik heb dat weleens gezegd ja. We speelden hier met Halloween. Dat was mijn favoriete show ooit ja. De show was heel goed, we speelden volgens mij erg goed en geluid was uitstekend. Ik was perfect dronken – niet te dronken, niet te nuchter – en perfect stoned. De hele sfeer was geweldig, ook omdat het Halloween was en de bands allemaal een beetje gek aangekleed waren. En op die dag versloeg mijn footballteam ook nog eens het footballteam van onze merch-guy, terwijl mijn team de underdog was. En nog wat andere dingen die daaromheen gebeurden die gewoon heel tof waren. Vanaf het begin van de dag tot 5 uur in de nacht was alles perfect. Ik herinner me ook nog wel andere shows die erg tof waren, maar deze steekt er wel bovenuit, vanwege alle dingen om die show heen, zoals Halloween. Wat was de slechtste show die jullie ooit gespeeld hebben? De slechtse? Fuck, dat zijn er echt veel te veel. We zijn een keer bijna van het podium af ge-‘boo’-ed door het publiek. We openden toen voor een aantal christelijke punkrockbands. In het begin vond iedereen het nog wel leuk, maar op een gegeven moment merkten ze wel dat wij niet christelijk waren. Toen begon er iemand uit het publiek te schreeuwen dat hij Jezus-muziek wilde horen. Chuck was een beetje dronken, pakte zijn ballen en zei: ‘Yeah I’ve got Jesus right here for ya.’ Toen dacht ik al dat dat niet echt het meeste verstandige was om te doen, en het publiek begon meteen ‘boo’ te roepen en we konden op dat moment écht niet meer verder spelen. De zanger van de hoofdact kwam toen het podium op en hield een speech over dat het publiek zich nu net zo gedroeg als de mensen die Jezus aan het kruis genageld hebben en dat hij ons een coole band vond en dat iedereen open-minded moest zijn. Vervolgens begonnen er mensen te klappen en veranderde alles ineens in een soort bijbelmeeting. Toen zijn we teruggekomen en hebben we onze laatste twee nummers gespeeld. Na de show werden we meteen aangesproken door mensen uit het publiek die ons wilden bekeren en vroegen of we Jezus nog niet gevonden hadden. Maar dit is wel 10 jaar geleden ofzo hoor, haha! Een andere keer zat onze drummer helemaal onder de drugs. Hij stopte toen niet meer met drummen. Ook tussen de nummers door bleef hij gewoon doorgaan. Dat was nogal stom. En ja, zo hebben we nog wel veel meer slechte shows gehad... Ok, bedankt voor dit interview en veel succes vanavond! Heb je nog iets toe te voegen? Have a good time all the time!