Hed Pe - NWO

Eind jaren '90 kwam ik op Wet'n Wild (een TMF programma over metal) de single/ clip Ground van Hed PE tegen. Ik zag een paar kerels uit Huntington Beach die een mix van punk, metal, funk, reggae en hip-hop er op nahielden. Als een System of a Down met meer hiphop en wat meer punk. Eerlijkheid gebiedt te zeggen dat ik het toen nog enigszins te doen vond omdat het muzikaal vrij dicht bij de Rage Against The Machine-sound bleef in mijn beleving, maar desondanks heb ik voor mijn portie rapmetal nooit verder gekeken dan Biohazard, RATM en Stuck Mojo. Ondanks dat ik de band dus al een tijdje ken ben ik het nooit echt gaan checken. Nu we New World Orphans in de brievenbus kregen moet daar (helaas) verandering in komen. Van de te noemen positieve elementen kom ik niet veel verder dan de opvallend politiek getinte tekstuele content en het feit dat de sound van de gitaren bij vlagen behoorlijk punky is. Maar al die zwakkraps, het gegrom en gekrijs gecombineerd met allerlei funky achtergrondgescratch en samples werken verder alleen op de lachspieren. Lekker lachen is op zich ook een positief iets, maar ik betwijfel of de band dit als doel heeft. Alle flauwigheid ter zijde: dit kan toch helemaal niet meer in 2010? Of, beter gezegd, dit mag toch helemaal niet meer in 2010?