Hatebreed in de Effenaar

Gisteren alweer een show van formaat in de Effenaar, na vorige week al naar Napalm Death en Born From Pain geweest te zijn mocht ik vanavond al weer op pad. Want samen met Unearth en Twelve Tribes maakte Hatebreed Eindhoven onveilig. Hoewel ik de kleine zaal altijd erg tof vind, met goed geluid heb ik met de grote een haat-liefde verhouding. Aan de ene kant klinkt het meestal uitstekend en is er genoeg barpersoneel om snel je bier te halen. Er onstaat namelijk totale chaos als iedereen tegelijk naar binnenwil omdat er geen hekken of iets dergelijks zijn en moeten de mensen al vlak na de trap in de rij staan voor de te kleine garderobe. Het grootste feest isals iedereen na de show weer weg. Dan wil iedereen ook echt tegelijk weg en staat weer iedereen te dringen bij de garderobe, op de trap en in het tussenstuk bij de toiletten. Op dat punt kan er nog veel verbeterd worden. Maar het gaat uiteindelijk om de bands. Dankzij deze commotie heb ik maar een paar nummers van Unearth gezien (en zelfs niks van de eerste band). Ik heb al eerder over Unearth geschreven (check de SOTU ’06 recensie) maar ook deze keer was het weer net zoals de andere keren. Op cd vind ik deze band (net zoals veel andere metalcorebands) vet, alleen live maken ze het niet waar. Het is allemaal net wat minder snel, strak en hard en daar baal ik van. Een band moet live juist veel harder blazen dan op cd. Net als de vorige keren stelden de heren mij wederom teleur maar gelukkig kan ik thuis veel relaxter genieten van het nieuwe album. Maar goed, heel veel mensen kwamen voor deze band en die hadden het zichtbaar wel naar hun zin. Waarom er godsnaam een metalcore act bij Hatebreed in het voorprogramma speelt snap ik niet helemaal. Ik zou liever zien dat het publiek wordt opgewarmd door een genregenoot (denk aan Angelcrew zoals bij de show in de Melkweg in de zomer of Born From Pain) maar goed. Hatebreed begon wat slap, wat voornamelijk aan de techniek lag. Want zodra dat opgelost werd (ongeveer zo rond het derde nummer) ging de band en de zaal helemaal los. Er werd een lekkere mix van nieuw, nieuwer en oud werk gespeeld en zo werden alle generaties tevreden gesteld. Zo hoorden we natuurlijk nieuwe nummers van Supremacy (Defeatist en Destroy Everything), de klassiekers van Rise of Brutality en Perseverance (Doomsayer, Proven Perserverance, Live for this) maar ook de oldschool nummers worden niet vergeten, Under the Knife van de gelijknamige EP komt voorbij gebeukt. Hatebreed geeft zich voor de volle 100%, de podiumpresentatie is echt heel erg tof. Vorige week wist de bassist Chris Beattie zich te blesseren en Carl Schwartz (voormalig Terror en nu First Blood) viel geslaagd voor hem in. Jamey is misschien niet zo groot maar schreeuwen kan hij wel, en daar gaat het immers om.Het team van beren van gitaristen maakt zoals altijd indruk tijdens een hardcore show. Het publiek ging helemaal los, er werd volop mee geschreeuwd tot grote vreugde van James en de pit was zoals altijd wel bij deze band aanzienlijk groot en hard. Gelukkig met een minimum aan trappende knullen. Geen toegift helaas, dit keer geen ellenlange show zoals in de Melkweg 2004, na een massaal meegebruld I Will be Heard verdwenen de mannen van het podium en lieten een schor, bezweet maar tevreden publiek achter. Want Hatebreed gaf weer eens aan een fantastische en opzwepende band te zijn, de onbetwiste top in dit genre van Metal-achtige hardcore bands. Vet!