Hardcore @ Innocent 29-06

Als je jezelf niet echt een deadline stelt willen bepaalde dingen wel eens op het tweede plan geraken. Zo ook deze review. Het is ondertussen al weer een tijdje geleden, maar gezien het feit dat er de laatste tijd zo enorm veel metal besproken wordt op punx.nl wilde ik toch ook maar eens terugstappen naar de core van punx.nl (OEF! Slechte woordgrap). Uiteraard zou een punkrock show logischer zijn, maar een kniesoor die daar op let. Het gaat hier om een showtje in de Innocent te Hengelo die haar naam als home of hardcore nog eens wilde onderstrepen met een moddervette show. H2o, Bitter End, Meltdown, 50 Lions, Strength Approach, Lion Of Judah, Trapped Under Ice, Dirty Money, State Of Mind, One Voice én Final Stand. Het was toevallig ook nog eens de finaledag van het EK voetbal. Nederland speelde toch niet, maar er was naast een aantal merchtafels ook een televisie opgesteld. Uiteindelijk zou Duitsland niet winnen dus was mijn dag, na het zien van de vele verlepte Duitse koppies die merchrazzia kwamen houden, helemaal feestelijk. Maarruh, laten we het in deze review maar bij de bandjes houden. Door een verlaat vertrek en wat tussenstops heb ik de eerste twee bands moeten laten schieten. Het was dan ook wel een enorm lange lijst met bands en het begon allemaal net ietsjes te vroeg. Eerste band die ik te zien kreeg was State Of Mind. De “Music For The Statefully Insane” LP draai ik zo nu en dan wel eens en metname de groove in de tracks trek ik erg goed. Live rammelt het aan alle kanten, maar zeker niet op een negatieve manier. Dit is een alleraardigst bandje uit ons kikkerlandje waar mening hardcoreliefhebber plezier van zou kunnen beleven. Ga het checken mocht je dat nog niet eerder gedaan hebben. Dan is het tijd voor Dirty Money. De mannen uit Engeland doen me denken aan iets als Floorpunch meets oude Madball. De MCD, uit op Dead and Gone records, draai ik met veel plezier en de set was erg OK, maar ik had er eerlijk gezegd wel ietsje meer van verwacht en heb ze dan ook niet helemaal afgekeken. Het was dan ook wel belachelijk warm in de Innocent. Trapped Under Ice, volgens velen de betere dan wel beste nieuwe hardcore bands around, kon me weer niet overtuigen. Ondanks mijn liefde voor bands als Crown Of Thornz en Breakdown kan ik er maar niet 100% inkomen. Jammer, maar helaas. Slecht was het allerminst! Lion of Judah is nog zo’n band die erg goed is, maar het niet doet voor mij. Ondanks dat het muzikaal anders is dan Trapped Under Ice horen ze wat mij betreft bij de nieuwe aanwas waar ik niet erg warm voor loop. Een kleine blik om het hoekje in de overvolle zaal doen me dan ook beslissen dat het buiten vele malen beter vertoeven is dan in de zaal. Het Italiaanse Strength Approach was vaste support voor H2o, maar kon me wederom de pis niet lauw maken. Zowel op plaat als live is het allemaal grijze middenmoot. Het dikke accent en de van clichés aan elkaarhangende tracks doen me dan ook het zoveelste pilsje in de zon verkiezen boven de klamme zaal. Aangezien het aangenaam en gezellig is buiten sla ik 50 Lions ook maar meteen over. Er wordt pizza gehaald met de mensen van Shield Recordings, wat merch ingeslagen en nog wat pils gehesen. Ook prima hardcore-activities dus! Achteraf had ik 50 Lions graag willen zien want hun split met Down to Nothing trek ik erg goed, maar er zijn belangrijkere dingen in het leven. Het old-school meets metalcore geweld van zowel Meltdown als Bitter End zijn niet voor mijn oren. Ik heb na lang aandringen uiteindelijk gechecked, maar dit is niet voor mij. Toch ga ik heel even kijken of er kids zijn die er wel mee uit de voeten kunnen. Ik zie dat het bij vlagen redelijk los gaat, maar bij mij slaat de vlam in ieder geval niet over. Ik, en enkelen met mij, zit duidelijk te wachten op H2o. Wanneer het dan eindelijk zo ver is vind ik het ook wel weer welletjes geweest met de bands. H2o begint met wat werk van “Thicker Than Water” om via “FTTW” te duiken op hun eerste schijf waar flink veel tracks van worden gespeeld. Sowieso lijkt de nadruk te liggen op de eerste twee platen en wordt de muzikale hork “Go” vriendelijk over het hoofd gezien. Ook worden er twee of drie tracks van hun uitstekende nieuwe plaat gespeeld en wordt er zo nu en dan een beetje gedanst. Het publiek had duidelijk veel energie nodig om alle bands bij te kunnen benen deze dag, maar H2o maalt er niet om en geeft nog eens vol gas en eindigt een lange dag met een uitstekende set en dito inzet. Achteraf bedankt zanger Toby Morse nog even alles en iedereen persoonlijk om de zaal in te lopen om aan deze en gene te vragen wat zij van de dag en de show vonden. Een uitstekende en uiterste gezellige dag voor de liefhebbers van hardcore!