H2O, still the same fella's...

H2O is terug en hoe! Het nieuwe album ‘Nothing To Prove’ sloeg bij ons thuis in als een bom en draait dagelijks vele ronden in huis, de auto, de trein… anywhere! Hoog tijd dus om zanger Toby even een aantal vragen te stellen over deze comeback die eigenlijk geen comeback is. Ten eerste moet ik even zeggen dat ik blij ben dat jullie weer terug zijn en gefeliciteerd met de nieuwe schijf, ik vind ‘em geweldig! Hoe zijn de reacties zover? Bedankt. Tot nu toe zijn de reacties overweldigend, en de beste response die we hebben gekregen op een album sinds een lange tijd. Allemaal positief! Meerdere keren gaf je al aan dat ‘Nothing To Prove’ geen comeback album is, naar mijn mening is het in ieder geval wel een ‘comeback’ van de oude originele snelle hardcore-punk sound met veel melodie. Zijn jullie terug gegaan naar de roots met dit album? Eigenlijk wel. Dit album hebben we in drie weken gemaakt net zoals de eerste paar H2O albums. Het is absoluut de originele H2O formule. Jullie zijn nu allemaal ouder, getrouwd, kinderen… had dit effect op het schrijven van nummers of de band in het algemeen? Absoluut. Door al deze verandering heb ik veel persoonlijke teksten geschreven en het voelt goed om deze nu met iedereen te kunnen delen. Van wat ik begreep is dat ten tijde van het album ‘Go’ de band naar de West Kust verhuisde. Nu staat alleen Rusty nog in het lijstje van ‘West Coast Gang Vocals’ van de nieuwe plaat. Waarom verhuisde jullie toen der tijd naar de West Kust en is Rusty op dit moment de enige die daar woont? Hoe gaat het dan met het oefenen voor optredens en opnames? Mijn vrouw en ik verhuisde naar Los Angeles in 2001. We waren klaar met de prijzige kleine appartementen in New York en zijn winter. We wouden een familie oprichten en we verhuisen. Todd Morse verhuisde naar San Francisco, Adam kwam ook maar is inmiddels weer terug in New York City. Nu wonen Todd, Rusty en ik hier en Adam en Todd Fiend in New York. We hebben zeven jaar lang niet geoefend of opgenomen haha, het was moeilijk op te zetten! Over tours gesproken, binnenkort is Europa na drie jaar weer aan de beurt. Zin in? Zeker weten! Maar het vliegen, reizen en het niet kunnen zien van mijn vrouw en kind voor enkele weken… nee! De Europese tour trapt af in de W2 in Den Bosch, een club waar jullie vrij vaak spelen, onlangs vond ik zelfs nog een poster uit 1999 van jullie in deze zaal. Zijn deze shows ‘gewoon’ geboekt of is er een speciale reden voor dat jullie hier bijna elke tour staan? De shows worden gewoon geboekt, maar de club is cool. Het podium is van cement wat soms pijn kan doen haha, maar het word vast een leuke show! Waarom is er eigenlijk nooit een Europese tour van Hazen St. gekomen? Er was eigenlijk niet echt een reden, we wisten niet dat mensen het album leuk vonden in Europa een jaar nadat deze uit was gekomen en we al waren gestopt met touren om de cd te promoten. We gaan zeker nog een nieuw album opnemen en zullen Europa dan zeker niet overslaan. Ik bedoel, Madball is druk aan het touren en nu gaan wij ook van start met ‘Nothing To Prove’, we zijn allemaal vrij druk op het moment. Je bent ook erg into hip-hop hé? Persoonlijk vind ik het ook te gek, het is alleen jammer dat veel mensen niet begrijpen dat hardcore, punkrock en echte hip-hop vaak dezelfde boodschap bevatten. Wat zijn je favoriete producers / artiesten en ga je misschien ooit nog een ander side-project starten dat nog meer hip-hop gerelateerd is dan Hazen St.? Persoonlijk vind ik Nas, De La Soul, Tribe Called Quest, Eric B, Rakim, Jay-z, Mobb Deep, Common, Kanye, Beatnuts, Epmd, 3rd Bass, Gang Starr, Dr. Dre, Biggie Smalls te gek. Zelf kan ik totaal niet rappen haha, dus een degelijk project zal er niet in zitten. The Transplants bracht hip-hop en punkrock dichter bij elkaar, wat vond je van hun? The Transplants waren cool. In 1996 zong je ‘Five years from now where will I be…’, vijf jaar later had je een platendeal met MCA. Had je zulk soort succes ooit verwacht en waar zie je jezelf en de band in vijf jaar van nu? Haha wie zal het weten? Tegen die tijd ben ik alweer 43! De muziek en mijn zoon houden me jong. Okay, dat is het. Nog enkele woorden voor de Nederlandse fans? Persoonlijk kan ik niet wachten tot de 26e! Bedankt dat jullie ons niet zijn vergeten en we zijn siked om dit jaar veel naar Europa te komen. Iedereen check ook onze nieuwe cd uit! Bedankt.