Green Day - ¡UNO!

Ik vind 'nieuwe' Green Day echt wel gaaf. En ik wil deze plaat ook écht graag tof vinden. Maar ondanks dat ik het idee van drie albums genaamd ¡UNO!, ¡DOS!, ¡TRE! leuk gevonden vind: ik trek deze release totaal niet. Na jaren ben ik eindelijk helemaal into de oude Green Day (het heeft even mogen duren) en nu probeer ik ook dit eerste deel van het drieluik te waarderen. Green Day werd door veel mensen al eerder afgeschreven, maar American Idiot en zelfs 21th Century Breakdown vond ik goed te pruimen. Maar de pap is nu blijkbaar toch echt op. Of, beter gezegd; er is nog enkel pap over. De band produceert geen enkele krent op deze plaat. Niets is écht de moeite waard, veel klinkt zelfs saai. Ik gok dat je van het aankomende drieluik best zo’n 10 tracks kunt samenvoegen tot aardige plaat, maar nu is het echt drie keer niks. Tenminste... Dat verwacht ik. En ik zal zéér verbaasd zijn als ¡DOS! en ¡TRE! wel de moeite waard zijn.