Gonzales - Checkmate

Ik concurreer hier op de redactie altijd een beetje met Manuel wie het snelste toe kan happen op de kwaliteitsrock'n'roll, maar ik sla vrijwel altijd de plank mis. Toen ik ergens las dat Gonzales het Italiaans antwoord op Hellacopters, Gluecifer en Turbonegro was en deze nog open stond voor recensie dook ik er gretig op, maar helaas bleek het niet van soortgelijk niveau te zijn als dat van de zojuist genoemde Scandinavische rockers. Dat maakt deze plaat ook niet meteen superkut, maar middelmatige rock'n'roll is toch een apart subgenre bij mij in de platenkast. Een hele kleine gimmick of een enkel nummer kan er voor zorgen dat de band wel meegepakt wordt met de jaarlijkse playlist, terwijl anderen een leven lang stof moeten happen totdat ze uiteindelijk met een nieuwe eigenaar of met de prullenbak mee gaan. Bands als Adam West, Churck Of Confidence of ons eigen 69 Charger draai ik bijvoorbeeld geregeld, terwijl het zeker niet het allerbeste is wat het genre te bieden heeft. Dit ter zijde betwijfel ik ten zeerste of deze band ooit een soortgelijk lot toebedeelt gaat krijgen en reserveer ik alvast ruimte in de prullenbak. De zang is trouwens ook niet al te best.