Gob Squad - Watch The Cripple Dance

Bij het eerste aanzicht van de nieuwe cd van Godsquad schoot er door mijn hoofd “wat is dit nou weer voor boyband die stoere muziek probeert te maken?!”. Zuinig, maar artistiek artwork met op de achterkant van het hoesje een foto van 4 jongens/mannen die hun instrumenten bespelen. “Oeh, wat zijn we punk” dacht ik….. Ik had echter nog niet gezien dat het het nieuwe album van het Deense Gobsquad betrof. Van deze heren weet ik toevallig dat ze geen boyband zoals beschreven zijn. Een jaar of 4 à 5 geleden zag ik deze heren namelijk keihard rocken ergens op een podium in een Belgisch gehucht. Sinds de band Volbeat hip is, moet Gobsquad dat ook zijn. Thomas Bredahl, zanger van Gobsquad, speelt namelijk sinds enige tijd in ‘the most succesfull Danish hardrock band now’ (zoals het papiertje dat ik bij deze cd kreeg beschrijft). Ook in aankondigingen van shows ontkwam men er niet aan om ‘Volbeat’ te melden. Toch jammer dat deze band het succes van een andere band nodig heeft om zieltjes te winnen. Gobsquad en sich vond ik eigenlijk al een goede band. In eerste instantie toen ik ze in 2003 in België zag, daarna toen ik een paar jaar later het debuutalbum ‘Call For Response’ aanschafte. Ik ben dus ook erg benieuwd naar wat dit 3e album van de Denen te brengen heeft. Bij de eerste luisterbeurt valt ‘Watch The Cripple Dance’ toch een beetje tegen. Maar ik troost me met de gedachte dat dit vaak zo is bij albums waar je verwachtingen van hebt. Bovendien verandert die mening in de loop van het aantal luisterbeurten meestal wel weer. Zo ook bij dit album. In eerste instantie vind ik de nummers aan de softe kant. Maar hoe vaker ik het album luister, hoe minder het instrumentale deel opvalt en hoe meer het stemgeluid van zanger Thomas herkenbaar is. Dat is ook hetgeen Gobsquad interessant maakt voor mij: de zang! Het klinkt oprecht, rauw en krachtig. De instrumentale ‘rauwheid’ is er wat af, maar de vocalen zijn zoals ik ze had willen horen: krachtig, rauw, maar niet schreeuwerig. Gobsquad heeft het in iedergeval weer weten te presteren om een lekker album neer te zetten, waarbij zang en muziek goed in evenwicht zijn met elkaar. Muziek ondersteunt de ijzersterke zang en de zang haalt het rauwe in de muziek naar boven. Deze cd blijft voorlopig dus nog wel eventjes in m’n speler liggen!