Fill You Up With Five Star Gasoline
Ik vind het altijd wel effe fijn om iets totaal NIET
vernieuwends op te zetten. Metname rock-'n-roll is een uitstekend genre om in
deze behoefde te voorzien zonder dat het muzikaal inferieur wordt. Neem nu
bijvoorbeeld dit combo pizzabakkers. Deze Italianen verzuipen zichzelf niet in
technisch gepiel, maar brengen recht voor z´n raap rock-'n-roll waarbij
openlijk geflirt wordt met glam en eem duidelijke liefde voor punk en oude (hair)metal
ten gehore komt. De combinatie van stijlen ligt mij lekker in het gehoor en ik
betrap mezelf erop dat ik vanaf de eerste noten al mijn hoofd meeschud op de
maat. Ja, dit is een prima plaatje geworden! Zeker rauw genoeg om al de
die-hard hardrockers aan te spreken, meezingbaar genoeg om de punks een tijdje
zoet te houden en swingend genoeg om de normalo's aan het dansen te zetten. Een
formule die mij in ieder geval wel aanspreekt.
Je kunt Fuel From Hell misschien nog het beste vergelijken
met een Backyard Babies of Hardcore Superstar. OK, de Zweden hebben misschien
een extra scheutje hairmetal en glam door hun rock-'n-roll soep, maar de smaak
zal zeker bevallen bij de liefhebbers van dat genre. Waar ik de Babies soms zie
verzuipen in een overdosis van glam en eyeliner hebben deze gasten volgens mij
allang door dat ze geen Skid Row, RATT of Warrent gaan worden en hebben de uiterlijke poespas dan ook achterwege gelaten. Dit werkt mijns
inziens positief op de sound en algehele vibe rondom de band.
Het tempo op de
plaat wisselt van flink uptempo tot ruige midtempo stampers. Uiteraard staat er
ook een enkele powerballad op, zoals dat ook altijd gedaan werd door de groten
in de jaren 80. Wat van mij eigenlijk niet zo hoeft, maar stiekem dig ik die
tracks toch altijd wel en dus heb ik er eigenlijk niets over te klagen.
Het is trouwens niet alleen glamrock wat de klok slaat, want omdat de sound dusdanig stevig is denk ik dat ook de liefhebbers van bijvoorbeeld een Motörhead of een Hellacopters hier ook wel mee uit de voeten kunnen. Ondanks
dat deze gasten uit Italië waarschijnlijk nooit groot zullen worden zie ik toch,
met flink wat touren, wel een toekomst in deze band, want er zijn genoeg mensen
die graag bands in dit genre zien die ook zonder eyeliner en de tong in de wang
flink weten te rocken. Groots is het allemaal niet maar in een klein en naar
zweet en bier stinkend zaaltje zullen deze heren best eens vriend en vijand
kunnen verrassen met een flinke bak hardrockende herrie. Trouwens; in de auto
met de knop flink in het rood en het bedaal op de grond doet dit plaatje ook
prima z´n werk. Laat die verkeersboetes maar weer komen!