Recensie

Everybody Out - S/T

30 november 2008
Ergens begin vorig jaar bedacht ex-Dropkick Murphys gitarist Rick Barton dat het tijd was voor iets nieuws. Hij kwam ene Sweeney Todd tegen, die hij kende van touren met de Murphys (en de punkrock kenners wellicht kennen van The Dead Pets en Lost City Angels), en zei tegen de man uit Engeland: “Als je in mijn bandje wilt spelen moet je hier in Boston blijven”. Dat gebeurde en het tweetal bracht, onder eigen beheer, een tweetal Eps uit en vond versterking in wat ex-On Broken Wings leden. Midden 2007 klopte Taang! op de deur met de boodschap dat het legendarisch Boston label de heren een extra zetje in de rug wilde geven. Dat is in vogelvlucht het voortraject en zo kwam het debuutalbum april dit jaar uit op dat zojuist genoemde platenlabel. Laat ik maar meteen met de deur in huis vallen: het is een supercoole plaat geworden! Nu ligt het voor de hand dat ik een huts vergelijkingen ga maken naar Street Dogs en de punkrock nummers van Dropkick Murphys, maar dat laat ik gewoon achterwege. Everybody Out! heeft namelijk veel meer punk, Oi! en rock & roll in hun geluid. Ik zou zelfs durven zeggen dat het me doet denken aan de gouden jaren 90 van TKO en GMM. (ik zal ze die track met die nare 'Ierse invloeden', maar even vergeven dan) Liefhebbers van een pot Cock Sparrer of andere fijne ouderwetsche deuntjes kunnen deze heren eens de kans geven, maar zeker ook The Forgotten, Anti-Heros, Sixer of Far From Finished..Toeters, piano, slidegitaar en accordeon zijn van stal gehaald als versterking, maar het blijft vooral gewoon lekker doorrocken. En juist dat lekker simpele doorrocken maakt deze band zo goed en meteen dé straatrock ontdekking van 2008.