Die Nakse Bananen - Going Bananes

Misschien ben ik een van weinige, maar ik stof nog steeds bijna jaarlijks Bummer 99 af voor een luisterbeurt. En waar Antidote en Disturbance, niet geheel onterrecht, als grootste punkbands van Nederland altijd werden toegejuicht kreeg ik het idee dat Die Nakse, een beetje onterrecht, over het hoofd werden gezien. Dat terwijl die plaat naar mijn idee met gemak mee kon komen met het werk van die andere twee. Nu verwacht ik niet meteen dat deze nieuwe plaat echt verandering gaat brengen in de mening van wat nu precies de betere band is, maar dat dit Going Bananes een solide toevoeging is voor de Nederlandse punkrock catalogus staat vast. Als je bekend bent met de rammelende hanekampunk kan ik je verklappen dat je weinig experimenteel of anders voor de kiezen gaat krijgen. Dus geen vage instrumentale uitstapjes met folk of ska invloeden zoals sommige bands denken te moeten doen. Nee, het is nog steeds beukende betonpunk met wat Oi!-invloeden en flink veel lol. Toch is er deze keer ook plaats voor een ietswat meer serieuze/ politieke noot zoals in Serving the U$A, maar dat komt de plaat alleen ten goede. Het zal niet het beste punkrock album van het jaar worden, maar dat doet er ook eigenlijk niet toe. Het is een toffe plaat geworden zonder overbodige poespas, en dat scoort altijd in mijn boekje. Nu Disturbance ter ziele is heeft Rotterdam altijd nog hun vertrouwde Bananen om op terug te vallen.