Dead 50's - Christopher Moody over de comeback

Neem even de moeite en sla je woordenboek er op na: ‘ondergewaardeerd’, je vindt er gegarandeerd ‘Dead 50’s terug. Ik noem deze gasten uit Harrisburg, PA al jaren als 1 van m’n all-time favoriete bands. Het was dan ook als een donderslag bij heldere hemel dat de band net voor een Europese tour in 2005 er het bijltje bij gooide. Maar schijnbaar werden het aantal kreten naar een reunië op de myspace pagina te groot en besloot zanger Christopher Moody samen met z’n broer Ross (drums) om de band een tweede leven te gunnen. Als een losgeslagen gek bestookte ik de band met mails om toch maar de nieuwe EP ‘I believe in you’ in m’n handen te krijgen en ziehier, het kleinood ligt hier al, inmiddels compleet grijsgedraaid, op m’n schoot. Het werd dus tijd om 1 en ander bij te praten met Chris. Chris, waarom maakte je in hemelsnaam de beslissing om met de band te stoppen enkele jaren geleden en waarom is er nu plots de comeback? Wow, je vliegt er direct in haha! Ik hou daar wel van. Voor alle duidelijkheid ‘Ik’ heb niet beslist om er mee te stoppen. Ik hou niet van opgeven, ik rook en drink nog steeds genoeg, dus ik ben zeker geen ‘quitter’ haha. Toen ik de beslissing nam om ‘de rem’ er even op te zetten was er gewoon veel aan de gang in ons dagelijkse leven. Ross (onze drummer) was net van z’n middelbare school en ging verder studeren. Onze bassist Eric ging vader worden en dan was er mezelf. Ik wou ook een gezinnetje stichten. Het was een harde beslissing maar ik heb ze genomen. Het was heel erg moeilijk om afscheid te nemen van iets wat al jaren je ganse leven had bepaald, maar het was een must. En kijk nu… Ross zit in z’n laatste jaar, ik heb een dochtertje en Eric heeft nu ook 2 kids rondlopen. Alles verloopt volgens plan haha en de band is terug en klaar om terug hard te gaan rocken! Er waren op die moment gewoon belangrijker dingen dan Dead 50’s. Een goeie vader zijn en een diploma halen zijn er slechts 2 van. Het is belangrijk dat iedereen in de band op dezelfde golflengte zit qua toekomstplannen. Helaas was dit helemaal niet het geval bij ons. Mijn prioriteit lag steeds bij muziek schrijven en opnemen. Anderen in de band wilden zoveel mogelijk toeren en live spelen en echte ‘rockstars’ zijn. Het is gewoon moeilijk om te toeren en je gezin alleen te laten. Als je terug komt liggen er nog steeds afbetalingen op de tafel. Het is niet makkelijk, sommigen kunnen daarmee omgaan, ik kan dat niet. Ik las ergens dat ik compleet ingestort was en een depressie had en dat dat de reden was waarom ik met de band wou stoppen. Grappig, maar het is niet waar, maar er is nog hoop dat ik er ooit nog eentje krijg natuurlijk haha. Wat wel klopt is dat ik het ganse circus toch een beetje beu was. Wie zit er nu eigenlijk in de band? Of staat Dead 50’s min of meer gelijk aan de familie ‘Moody’? M’n broer Ross Moody is nog steeds de best geklede drummer op deze aardkloot. We hebben een nieuwe aanwinst op bas: Brad Grissinger. Die gast is zo cool, heel erg bescheiden. Hij heeft zelf geen GSM en computer en heeft een fantastisch kapsel. Exact wat dit trio nodig heeft, goeie kapsels (o ja, hij kan ook nog goed zingen en een beetje bassen). Momentje, ik heb nood aan een biertje… ‘ok I'm back’. ‘IBelieve in you’ is vooral tekstueel een stuk serieuzer dan het vorig werk. Was dat zo bedoeld of is dat gegroeid bij het schrijven? En hoe groot is het ‘fun’ aspect in Dead 50’s? De ‘I believe in you’ EP is tekstueel gegroeid over een ganse tijd. Geloof me, we gaan nog steeds grappige meezingers schrijven in de toekomst, maar deze EP is net ietsje anders geworden. Het nummer ‘Home’ is geschreven voor een vriend die me gevraagd had of ik op z’n huwelijk wou zingen. Aangezien ik trouwfeesten haat heb ik resoluut geweigerd haha. Het zal verdomme een koude dag in de hel zijn als ik er ooit op eentje zal zingen! Dus als compensatie schreven we ‘Home’ voor hun openingsdans. Het was leuk om ons eens in zo’n nummer te verdiepen, iets compleet anders, traag en lief, niet? Het ‘fun’ aspect…we amuseren ons rot met het schrijven van nieuw materiaal. Bij de shows die we spelen geven we echt alles. We willen dat het publiek zich amuseert, de werkweek vergeet, en de morning after zich helemaal niets meer herinnert. (inclusief de persoon naast wie ze wakker worden…) ‘Hands’ lijkt me een nummer waarin je je gevoelens over de oorlog in Irak en Afghanistan weergeeft. Heb je persoonlijke ervaringen met dit ,toch wel heikel, onderwerp? Eigenlijk gaat het niet over Irak of over oorlog in het algemeen. "Hands" is een nummer over ‘vriendschap’ en ‘kameraadschap’ tussen soldaten, een universeel geloof in succes en familie. Ik schreef het voor m’n beide grootvaders die in WO2 hun land dienden. Het is uitgegroeid tot iets waar iedereen zich in kan terugvinden. Ik ben erg trots op dit nummer. Ik denk dat iedereen die ook maar iets met oorlog te maken heeft/had ‘hands’ zal appreciëren, welk land ze ook verdedigen. Hebben jullie nog bepaalde doelen voor ogen? Volgt er bijvoorbeeld binnenkort nog een full-cd? Ons hoofddoel is muziek maken. We zijn niet de meest getalenteerde (en zeker niet de knapste) muzikanten maar er moet toch iets in onze muziek zitten die de mensen aanspreekt anders zouden we geen cd’s meer verkopen. We zijn nu materiaal aan het schrijven voor de full-cd. Deze zou nog binnen het jaar via Decadent Suite records moeten verschijnen! We willen dat zoveel mogelijk mensen onze muziek leren kennen, dus koop onze cd en zet je stereo met volume knop op volle bak voor je raam! (Je buren zullen je tot held kronen, dat beloof ik je!). Vertel ons iets over de Harrisburg Scene, zijn er bands die we moeten in de gaten houden? Onze scene hier in dit kleine stadje is geleidelijk aan het groeien. Er is echter 1 band die serieus aan het doorbreken is: ‘An early ending’. Die zijn echt fantastisch! Die gasten gaan op hun eerste tour zitten voor je wist dat je fan was! Je hoorde het eerst van mij!! Ik ben geen enorme ‘metal’ fan, maar wat zij doen getuigt van grote klasse. M’n favoriete song is ‘what makes me breath’. Check dat refrein!! Subliem! Ik vond je stem altijd al sterk, maar ditmaal klink je beter dan ooit, neem je zanglessen? Had je bepaalde favoriete zangers die je inspireerden om te gaan zingen? Yup, ik heb wel een aantal zangers in m’n hoofd zitten. Hier zijn er alvast wat: Ik heb altijd naar Elvis Presley geluisterd, Jim Croce, Seals&Crofts en tijdens m’n jeugd de ‘Grease’ soundtrack. Even denken… ok, Glenn Danzig en Jim Morrison mag je ook op de lijst zetten. Anderzijds kon m’n moeder ‘The itsy bitsy spider’ op een fantastisch manier zingen haha! Nee, ik neem geen zanglessen, ik heb er het geduld niet voor en die leraar zou toch me toch maar verrot schelden omdat bier slecht is voor m’n stem. Ik heb die afleiding niet nodig hoor. De Johnny Cash cover ‘Understand your man’ staat als extra op de EP. Zijn jullie allemaal fans? Wat vind je trouwens van de ganse ‘cash gekte’ die na z’n dood startte? Ik en Brad zijn JC fans. M’n broer Ross, aan de andere kant, houdt alles bij qua nieuwe bands maar was nooit een groot country fan. Nadat JC stierf en de film ‘Walk the line’ het levenslicht zag en daarna de ganse Hollywood ‘JC manie’ alweer wat voorbij was, lijkt het me toch gewoon fantastisch dat hij al die aandacht kreeg. Als door z’n dood de nieuwe generatie ook deze fantastische muziek ontdekt dan heeft ie z’n laatste missie bereikt, denk ik. Ik denk dat de mix van punk, rock ‘n roll en zelf hier en daar wat hardcore- en metalriffs heerlijk klinkt, maar de band valt hierdoor in verschillende subgenres. Is dat een voordeel of werkt het eerder tegen Dead 50’s? Ik vind de mix van verschillende klanken ook geweldig man. Het is toch gewoon stom om je in een bepaalde genre te wringen en zo op een label te willen raken. Wij hebben nooit de intentie gehad om ergens ‘bij te horen’. Wij hebben steeds het geluk gehad een label te vinden die onze muziek wilde uitbrengen. Toch heb ik besloten om m’n eigen label te starten. Samen met 1 van m’n beste vrienden heb ik "Decadent Suite Records" (www.decadentsuiterecords.com) opgericht. We zijn net gestart, maar onze voorlopige line-up is fantastisch, al zeg ik het zelf! Een laatste vraagje voor de gitaarhelden onder ons. Ik heb je sound altijd supercool gevonden. Vertel eens hoe je set-up er uitziet? Coole vraag man! Ik speel door een "Mig100h" head, een Russische versterker gemaakt door de ter ziele gegane firma ‘Sovtek’. Ik kocht de mijne enkele jaren terug via Ebay. Het rare is dat 1 van m’n vrienden hier in de VS de versterker hielp ontwerpen haha, het is een klein wereldje. Hij is toch zo gelukkig als ie me met dat ding ziet klooien op een podium. Verder heb ik een ‘Marshall’ cabinet en speel ik op een ‘Hamer Echotone’. Ik hou echt van ‘Hamer’ gitaren, maar zeker de ‘Echotone’. Het is een ‘semi-hollow body’ met een enorme sound. De laatste die ik kocht kostte me maar $300! Ik koop nooit dure gitaren, er wordt toch steeds bier op gemorst door mezelf of door iemand uit het publiek... Bedankt voor het interview! Wil je nog iets kwijt aan onze vrienden uit Nederland en België? David, bedankt voor het interview. Iedereen, check zeker decadentsuiterecords.com en !!!! Koop onze nieuwe Ep "I Believe In You" via cdbaby.com!! Schaamteloos reclame maken, fantastisch toch…