Darkness Ablaze - S/T

• Normal 0 21 MicrosoftInternetExplorer4 /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:Standaardtabel; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin:0cm; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman";} Met een intro die zo tijdens een dronken uitspatting door een jonge Nobuo Uematsu gecomponeerd had kunnen zijn heeft de Duitse metalband Darkness Ablaze mijn aandacht. Als de band ook nog eens een vrij melodische combinatie van death en black metal ten gehore brengt lijkt dit debuutalbum een mooie voldoende te gaan scoren. Het gaat mis als de band probeert op te vallen door de nodige variatie in hun geluid aan te brengen. Met de muziek is weinig mis. Dik pluspunt voor de vocalen van zanger Theo, waarvan grunts en screams beide goed klinken. De drums vallen af en toe een beetje weg maar heel storend is dit niet. Het gaat fout met de inbreng van toetsenist Jens die naast veel te hard staat in vergelijking met zijn bandleden, ook niet in staat is interessante acties met zijn keyboard uit te halen. Af en toe wordt dit gebruikt als piano om nummers mee in te leiden en dat gaat nog wel maar wat hij tijdens de nummers zelf eruit weet te persen klinkt zeer storend. Als de band hierop inspeelt met semi vrolijke riedeltjes gaat het volledig mis. Luister The Demon Prevails maar eens, of Once Called for Redemption (beide titels zijn metal verantwoord, zoals je ziet). Afgezien van dat achtelijke keyboard (en het artwork) is dit best een aardig album. Als de band besluit haar uitspattingen te bedwingen en Jens te ontslaan kan het wellicht nog wel een aardig voorprogramma opleveren.