Danny Rocco - The Future Is Now

Dacht ik vorige week nog dat het niet veel gladder en liever kon dan Motion City Soundcrap blijkt het toch nog erger te kunnen! Mensen die wel in zijn voor een flinke pot zelfkastijding kunnen zich nog viezer en ongemakkelijker voelen door de muzikale aids van deze Danny Rocco te luisteren. FUCK! Wat is dit een enorme slappe prut is dit zeg?! Nu zeg ik niet dat Danny Rocco geen nagenoeg perfect popliedje kan schrijven, maar het is allemaal zo kunstmatig, leeg en dood dat ik er kippenvel van krijg (maar duidelijk niet de positieve variant). De standaard formule-pop is, omdat het grotendeels semi-akoestisch is, nog eventjes uit te houden, maar als uiteindelijk de mierzoete klanken het glazuur van mijn tanden doen afbrokkelen besluit ik toch deze schijf in stukken te breken en in verschillende vuilniszakken (waar ie thuis hoort) te verstoppen. Hij zal door deze deuntjes vast de maagdelijke onderbroekjes veel minderjarige meisjes en jongetjes nat krijgen, maar ik trek deze über-Amerikaanse en über-kansloze drek in ieder geval niet.