Concrete Block - Life Is Brutal

Als je denkt dat er meer dan vijf bands op deze planeet bestaan die zonder leren broek metal mogen maken, als je na je 15e de sportschool bent ingedoken omdat je puisterig en dom bent, als je een kleine piemel hebt ter compensatie van het feit dat je geen vrienden hebt, als Madball, Hatebreed, Merauder en Terror bands zijn die je waardeert omdat ze zo lekker afwisselend zijn, als je denkt dat scheve petjes en veel te grote broeken supertof zijn, als je overtuigd bent dat de meeste metalcore acts echt metal zijn... Als je op deze vragen met je volle (uitermate gebrekkige) verstand 'ja' kunt antwoorden dan... En alleen dan!... Dan luisterde ik de afgelopen paar seconden wellicht je nieuwe favoriete band die met achterlijke teksten, slechte 'lekker-random-in-de-mic-boeren'-vocalen, suffe/ gejatte riffs en veel stoere mannen poespas een album hebben opgenomen. Als enige lichtpuntje hoor ik dat ze een aantal groovy stukjes gejat hebben die me doen denken aan bandjes die ik wel redelijk trek, maar met tien tracks 'raad de gejatte riff' gaan deze pizzabakkers het niet redden in mijn boekje. Het leven is immers al 'brutal' genoeg zonder dat deze Italianen daar een schepje bovenop doen met hun derderangs NYHC.