Cloak/Dagger - We Are Cloak/Dagger

Voor een band bestaande uit leden van Count Me Out en Striking Distance kom ik normaliter mn nest niet uit, maar zodra er iets uitkomt van labels als Jade Tree of Reflections zijn mijn verwachtingen altijd hoog en mijn oren gespitst. Wat wil je anders? Reflections Records heeft met MLIW-Witness en Terror-Lowest of the Low twee 21e-eeuw hardcore klassiekertjes uitgebracht. En dan sla ik de releases van bands als Give Up The Ghost, Kill Your Idols, Converge, Iron Age en Shark Attack voor het gemak eventjes over! En Jade Tree? Die hebben Fucked Up, Kid Dynamite, Lifetime, Strike Anywhere, The Explosion en mijn alltime-favourite band AVAIL op de loonlijst. Dan kan het dus niet anders dan dat ik enorm nieuwsgierig ben! De jongste telg van deze samenwerking is dus Cloak/Dagger. Eerst maar eens de teller op max. 95 punten zetten, want zo’n naam verdient nu eenmaal punten aftrek. Sorry dudes... Ik zie minimalistisch doch redelijk verzorgt artwork. Niets oogstrelend, maar dat zou bij de sound kunnen passen. Ik zal ze eerst maar eens een draaibeurten gunnen. Hups, cdtje erin. 'Hmm, dit is best lekker', denk ik bij mezelf. Heel erg lekker zelfs! ‘Punkrock met een hardcore vibe en een tikkie post-punk feel’, is het eerste wat in me opkomt. Ik verdiep me wat meer in de band en plaat en voel de energie, jeugdigheid, agressie en vibe die je alleen bij echte/ oprechte hardcore en punkrock voelt. Duidelijk: dit is een band voor mij! Flink wat gas erop en lekker ongepolijst doorrammelen. Nice! Tel daarbij op dat de Keith Morris (begin Black Flag) achtige zang een ideale vocale aanvulling is bij de muziek en je weet dat er potentieel genoeg is. Redelijk simpel allemaal, maar toch zeker spannend en uitdagend genoeg om op zowel tekstueel als muzikaal vlak te kunnen boeien. Nog wat luisterbeurten volgen en dan vrijwel ineens... PATS! Het kwartje is gevallen! Ik ben om. Ik snap de band. Ik snap de plaat. En ik ben fan! Een nominatie voor de top 10 van 2007 staat dan ook bij deze genoteerd. En niet alleen omdat ik dit jaar weinig vernieuwends voorbij heb horen komen, maar domweg omdat dit een heerlijk plaatje is. Okay, dus de sound klinkt alsof het 25 jaar terug ook had kunnen uitkomen? Mja.. ehh... dat is niet het geval geweest. So?? Misschien is dat in sommige gevallen juist wel een compliment? Toch? Want als morgen voor het eerst Dirty Deeds, Reign In Blood of Apetite For Destruction zouden uitkomen dan zouden dat toch ook nog steeds geweldige albums zijn? Okay, ik zie dit Cloak/Dagger nog niet in dat rijtje verdwijnen, maar een cultklassieker is binnen handbereik, mits alle puzzelstukjes op het juiste moment op hun plaats vallen. Een longshot misschien, maar het zou maar zo es kunnen! 16 en 23 december mogen ze het in ieder geval gaan bewijzen tijdens hun shows in Amsterdam en Hengelo. Wordt dit niet bewezen dan zal ik met terugwerkende kracht deze band alsnog afkraken, want een band als deze moet een supertoffe (of op zijn minst memorabele) liveshow neerzetten. Deze plaat heeft het in ieder geval in zich! Voor liefhebbers van The Wipers, Minor Threat, Circle Jerks en Black Flag. Ennuh, mocht je uberhaubt geen liefhebber van die bands zijn verdien je een stomp op je lelijke rotkop en hoef je sowieso mijn reviews niet meer te lezen. Tracklist: 01. Bended Knee 02. Sunburnt Mess 03. Runways 04. Kamikazes 05. New Years Resolution 06. Walk the Block 07. J.C. Pays the Bills 08. Hollywood Hills 09. Generato 10. Red Hair 11. Set the Alarm 12. Last Call 13. Quit Life JADE TREE REFLECTIONS RECORDS