Chuck Ragan - Gold Country

Vorige Europese tour, toen in de Winston, sprak Chuck Ragan al met punx.nl over deze plaat. Hij had vrijwel alles compleet en zou direct na de tour de studio induiken. Dat is dus gebeurt en gezien de deal met Side One Dummy voor drie full length albums is, als ik me niet vergis met een optie op een vierde, komt deze nieuwe release van meneer Ragan opnieuw uit op Side One Dummy. Naast zijn solowerk is Chuck, na het uiteenvallen van Hot Water Music, ook in zee gegaan met de familie van Austin Lucas en zo het meer country geörienteerde Bristle Ridge opgericht. Je merkt op Gold Country dat er ook wat van die country-invloeden in zijn solo-werk zijn geslopen, maar of dit alleen aan het Bristle Ridge-project te wijten is valt te betwijfelen. De vrijwel permanente hook-up met violist John Gaunt speelt namelijk een prominente rol in het 'nieuwe' geluid van Chuck Ragan en geeft al snel een meer country-achtige vibe af. Al met al denk ik dat deze plaat meer in het beeld ligt van wat meneer Ragan vanaf de eerste dag wilde gaan doen met de band die zijn eigen naam draagt. Met Done and Done, bekend van de Blueprint Sessions, en Ole Diesel, van de Ole Diesel 7', zijn er al enkele nummers die we uit 2007 al kennen en deze sterke tracks vormen een prima aanknopingspunt om de plaat verder te gaan ontdekken. Persoonlijk ben ik liefhebber van alleen gitaar en zang zonder al teveel muzikale poespas, en hiervan zitten er ook twee tussen op de plaat, maar dan zijn de mogelijkheden uiteraard vrij beperkt. Mede daarom zijn er naast drums en gitaar ook mondharmonica, viool, cello, steelgitaar en piano te horen. Met een goede afwisseling van langzame en snellere nummers en redelijk wat variatie is dit album precies in balans met de betere nummers aan het begin (For Goodness Sake) en het einde (Get 'Em All Home). Er moet gezegd worden dat het Gold Country ontbreekt aan een uitschieter in het straatje van The Boat, maar desondanks is de plaat over de gehele linie zeker zo goed als Feast or Famine. Snelle beslissers konden online, tezamen met het hele album, een gratis picture disc 7” scoren waarop het nummer Rotterdam staat. Deze track, een van de betere nummers op de plaat, heeft het uiteindelijk ook tot de full length geschopt. Grappig hoe de lelijkste stad van Nederland dusdanig veel indruk maakt dat zelfs een Amerikaan, die er keer of twee/ drie is geweest, er een nummer over schrijft. Het enige nadeel is dat de cd-versie na het laatste nummer nog een half uur doorgaat zonder verdere muziek. Zo is mijn favoriete comfort-functie van de cd, de repeat-functie, niet meer zo praktisch. Desondanks heb ik niets dan lof voor deze tweede studioplaat.